Yiit'in Dubai Günlüğü

Inının

2008-12-04T00:19:00.003+04:00

Bir anda geri gelebilirim...Geleyim mi?

Toplu Guncelleme Paketi

2007-08-02T16:32:00.000+04:00

Cem tasindigindan beri dogruduzgun yazamiyorum, farkindayim. Demek ki insnalar yalnizliktan kendilerini bloglara vuruyorlarmis, hey be!

Aslinda uzun bir sure daha yazmazdim da, Ankara'dayken Bilkent'teki sevgili hocalarim Reyyan ve Ugur Ayfer'i ziyaret ederken ogrendim ki benim blogu derslerde falan gosteriyorlarmis, acayip gaza geldim tabi hemen, `sunu yazayim, bunu yazayim` diye dusunup durdum gecelerce...

Biliyorsunuz Turkiye'ye gittim `2. Geleneksel Flipper Mavi Turu` icin...Yine Gocek, yine ayni ekip, -tek farkla ki kaptan alkolik degildi bu sefer, ama ekibin toplu cabalari sonucu o da bana Yetis Bey demeye basladi ucuncu gunun sonunda - harika tatil yaptik bir hafta boyunca...Oyle ki, donuste `Abi surdan istimlak cikmamis bi yerden 1 donum kapatsak mi be?` diye 20 yil vadeli geyik-planlar bile yaptik. O ne guzelliktir yarabbi!

Sonrasinda bir hafta Paris'de egitimim vardi, ona gittim...Zaten ben Paris'in kralini yasamisim interrail yaparken gittigimde, masum fransizlarin kulagina gece yarilari `BEEELLLEEEEE setamonkosityenee eterrneeelll` diye sarkilar bagirmisim, simdi ciddi ciddi giyinip sabahin korunde, sehrin en sikici yerindeki IBM binasina metrolarla felan gidince hic bir tat alamadim valla...Hayir, bir de adamlar milletce bunalim...Metro'da her sabah baska bir dram...Aglayan kadinlar, mutsuzca onlerinden hizla gecip giden duvarlara bakanlar...Icim daraldi yahu..Bir kere de bir kadina yer vereyim dedim, onda da kriz cikti, Fransiz kibarligi, kadinlara oncelik falan bitmis memlekette, soyle bi kalkar gibi oldum `Buyurun siz oturun` dercesine, azari yiyip oturdum yerime tekrar...Ya da benim kit fransizcamla korkunc bir yanlis anlamam sozkonusu, fermuarim acikti mesela ve kadin ona bagiriyodu `terbiyesiz adam` falan diye...Ben de boyle kalkip uzerine gidince...eheh.

Butun haftanin en guzel olayi; Yillar once sirtcantamla gezerken kesfettigim Louvre'un altindaki Kucuk Prens hediyelik esyalari satan dukkan! O zaman param olmadigi icin hicbirsey alamamistim ama cok icimde kalmisti...O kucuk prens defterleri, anahtarliklari, kucuk el yapimi biblolari - mesela Kucuk Prens duvarin uzerinde oturuyor, yilan da asagida, 150 Euro, Oha! Mesela kucuk prens gezegeninden (biliyoruz astreoid) ayrilirken, kuslara bagladigi ipler elinde, kuslar tepede..harika! - Bu sefer uc bes kurus sahibi bir insan olarak gidip gonlumce alisveris yaptim...Kucuk Prens Sevdigini bildigim insanlara da defterler aldim...O kadar cok Kucuk Prens yazdim ki, sevgim sonecek neredeyse, kapatiyorum konuyu. Ya, ama bir de sey vardi, fesli turk bilgin teleskopla kucuk prensin b612 sini gosteriyor, tahtasi var, teleskopu var falan...onun biblosu! Harikaydi yaa! Alamadim tabi onlari. Bir dahaki sefere insallah.

Neyse dondum sonra, oy vermeye kostum hemen...(-Yiit bu secimler cok onemli biliyorsun, senin gibi okumus aydin, cagdas, laik... -he canim he)...Berk'le, Eda'yla ve Berkay'la gorustum uzun aradan sonra...Muzikli sohbetler oldu. Guzel oldu. Sonra bir hafta Ankara'ya gittim, Babaannem'in duzenledigi "21. Yuzyilda Evliligin Gerekliligi ve Torununun Cocugunu Goren Kisilere Ayrilan Cennet Kontenjani" konulu seminerlere katildim. Binnaz the `Cok da fifi` Saktanber de oradaydi tamamen tesaduf eseri, Servet, Binnaz ve ortaokuldan taninan ama yillarca gorusulmemis Ceren'le gorustum...

Ankara'da o kadar cok ani var ki, insan belli bir sureden sonra dayanamaz oluyor...`Surada babama yov boba yov taksiye binelim yov` demistim diyor insan...`Surada Audrey'le opusmustuk sonra adamin biri gelip elimi isirmisti` diyor...`Suradan annemi bulucam diye 5 yasinda Kuafor Resat'a yurumustum de teyzemle ikisi beni paralamislardi` felan derken insan hayaletler icinde boguluyor sonunda...

Neyse, sonra tekrar Istanbul'a donus, Muge'nin tekneli dogumgunune gidis, Mugenin hediyesini unuttugumu farkedis, piskince gecistiris...

Ertesi gun Onur'a gidip son saatlerimi orada gecirdim...Levo geldi, Baran ve esi Esra geldi..Uzun suredir gorusememistik, cok guzel oldu..

Sonra...

Dubai ucusu icin havaalaninda bekliyorum, medeni bir ortam, herkes birseyler iciyor, sohbet ediyor, gazete okuyor felan...Bir onceki postumda sinyallerini hafifce vermistim, dayanamayip MacBook aldim Ankara'dan, adini `Jennifer` koydum...Acayip guzel birseymis...Lanet olsun dedim PC'lerle Windows'larla gecen gencligime! Neyse, Jennifer'la maceralarimiz bir sonraki posta insallah (bkz. Cem: "YETER ARTIK BILGISAYARINLA KONUSMA YIIT!") Uzatmayalim, oturuyorum havaalaninda, laptopla telefonumu senkronize edeyim, cok senkronize bir insan olayim diye bluetooth u actim bilgisayarda...Arama ekraninda cevredeki diger bluetoothu acik telefonlari vs. listeliyor ya, bir isimler var, inanamadim; `Gecelerin Yalnizi`, `Cilgin Dul`, `Beni Bul`, `Alev Alev` felan diye uzayip gidiyor liste...Disardan gayet medeniyiz, hepimizin macbook'u var bir hava, icerde millet cayir cayir yaniyormus haberimiz yok..Hayir, kafami kaldirip bakiyorum, kim olabilir mesela su `Cilgin Dul`? Kesinlikle anlayamiyorum...Insan sarrafligi falan hikaye, bluetooth'mus kisinin ozu...

--------

Derken geldim yine Dubai'ye Agustos sicaginda...En kotu ay ya! Eriyoruz, dun 47 derece diyodu, arabamin yalancisiyim.

Boyle...

Yaz Geldi

2007-06-27T15:27:00.000+04:00

Zaten hep yaz aslinda ama bu sefer Dubai'nin mubarek fantastichen aylari geldi, kirkkusurlarla birbirimizi goremez, anamizin babamizin suratini unutur olduk sicaktan....Turkiye'ye gidiyorum gelecek hafta, "Geleneksel Flipper Tekne Turu" icin...Oradan bir Fransa'ya egitim icin gidip, tekrar Turkiye'ye donup vatana girisin multi-zevkini yasamali...

Izlenimler donuste yazilir herhalde. Aslinda Macbook'um olsa tekneden de yazardim, harika olurdu, ama yok...Niye Macbook derseniz, "o oyle bisiy cunku" diye cevap veririm.

Operim.

The Best Community in Dubai

2007-06-17T23:51:00.000+04:00

"Sevmiyorum ulan bu Dubai'yi" dedim bir sene boyunca...Şimdi neredeyse yılları ikileyecekken öyle bir ortam kuruldu ki "Beni Safa parka gömünüz" diye vasiyet yazmak üzereyim neredeyse..Fuat ve Barış diye kuzen Cem'in Ankara'dan tanıdığı iki arkadaş daha burada çıktı, tamamen tesadüfen...İnanılmaz bir dörtlü olduk, dostluğa dostluk katıyoruz aylardır...Bir de arsız iddiamız var "Dubai'nin en iyi community'siyiz" diye...Tamamen hurafe...Evde oturuyoruz sadece, ama iddialıyız.

Yazmıştım ya, "dostlarla olmak" diye biryer var, insan orada mutlu olur diye...

Ata sporu Playstation yatırımı yaptı Cem...PS3 ve dev bir LCD ekran alındı eve...Benim sırf eve gelenler "Ulan bu herif anormal mi niye televizyon yok evinde" demesinler diye aldığım üstün Çin teknolojisi, 100 dolarlık dev ekranlı Nikai televizyonumdan ilk gün itibarıyle nefret etmişti zaten Kuzen Cem.
PS3'te 4 kişi aynı anda oynama olayı var ya, bizim community de sonsuz iddialaşma üzerine kurulu ya, binbir oyun oynanıyor haftasonu boyunca...Camlar, perdeler, ışıklar kapatılıyor evde...Aylardır haftasonu güneş görmedim şu kırkbeş derece yaz günlerinde.
Fakat gel gör ki oyun oyna oyna göbekler oldu buddha bar, biz de hemen çözüm bulduk...Her oyundan sonra kazanan 5 şınav, kaybeden 10 şınav çekecek diye...Geçen haftasonu başladı daha bu kural...150 şınav falan çektim herhalde gün içinde, o kadar kötü oynadım yani...Kollarım tutmuyor resmen..Ama süper fikir...Yoksa değil mi?
Yok be güzel fikir, spor mu yapıcaz başka?
Biraz da resimli koyalım çeşit olsun...

Pokerde kazanan bir Fuat

Dostluğun son bulduğu oyun anları

Çölde ölü taklidi yapıp kimseyi güldüremeyen ben

Singstar da "What's love got to do with it" söyleyen utanmaz Fuat-Yiit ikilisi

James Konseri, Baran'ın Düğünü, Gerçekleşmeyen değişiklikler...

2007-05-02T22:55:00.000+04:00

James

15 yaşında falandım herhalde, Audrey bir gece önce çektiği kasedi yalvar yakar elime tutuşturduğunda..."Ne olur dinle Yiğit, emin ol çok seveceksin"...Müzik konusunda çok tutucu olan ben mırın kırın ederek de olsa kasedi alıp o gece dinlemiştim...15 yıl önce.

Artık sadece müziğin güzelliğinden midir, yoksa o şarkılara sıkışmış 15 yaş aşkının da etkisi var mıdır bilemeyeceğim ama, o gün bugündür en sevdiğim gruptur Manchester doğumlu, hiç hakettiği yerlere gelememiş James...Benden sonraki en büyük fanı da şüphesiz, interrail tatilinde dinleyip hemen hastası olan Levo...Dağıldıklarını duyduğumuzda çok üzülmüştük, "dünya gözüyle bir konserlerini izleyemeyeceğiz" diye...İmkanımız olmamıştı hiç..

Derken yıl oldu 2007 ve duyduk ki James tekrar biraraya gelmiş ve dört konser vereceklermiş İngiltere'de...Levo'ya söylememle "gidiyoruz abi" dememizin arası yaklaşık 7 saniye...Biletlere baktık hemen satılmış bitmiş...Girdik biz de ebay'e, açık arttırmada çılgın türk arttırmalarıyla herkesin tadını kaçırıp aldık biletlerimizi...Hem de dört tane! (Hiç sormayın neden)

Sonrası göz açıp kapayıncaya kadar geçti, 25 Nisan'da Londra'da, oraya benden iki gün önce gidip hemen sarhoş olmuş Levo'nun kırmızı gözlerine bakarken buldum kendimi, Russel Square'Deki dünyanın en kötü otelinin 4075 numaralı odasında..."Cheers mate" dedi Levo...Bu Levo her gittiği şehri/ülkeyi özetlediğini düşündüğü bir laf bulur ve bütün tatil onu söyler...Dubai'de "Selamın Aleyki!" diye bağırıyodu...Floransa'da "Fatih Terim!" diye!

Geceleri Piccadily Circus'ta saçma barlara gidip zencilerle zıplamalar, Soho'dan egzantirik alışverişler vs. derken konser günü geldi çattı...Nerdeymiş, Brixton diye biryer...Bir gittik ki varoş resmen...Hiç keyifli bir muhit olmadığı belli...

Levo hemen satıverdi mekanı görünce James'i..."Ulan bunlar bence bizdeki Duman gibi bişey, Kadıköy'de Duman konserine geldik olm!" diye konuşmaya başladı...Neyse, gittik konser mekanına, bir tane salon, kapısında "James - Sold Out" yazıyo...üç-beş kişi bekliyodu 2 saat önceden, biz de hemen girdik sıraya, James'i en önden izlemeye and içmişiz...Yanımızdaki kızlar birimizin İstanbul'dan diğerimizin Dubai'den geldiğini duyunca acayip şaşırdılar, hatta bir tanesi grubun eski fotoğrafçısıymış, Soul Davies'e (kemancı) mesaj attı "Burda manyaklar var" diye...Herif de şaşırdı felan..

O arada elimizdeki fazla biletlerden de kurtulduk...Ben "elimde bedava fazla bilet var, izlemek isteyen bacınız gardaşınız varsa alın" diye anadolu-rock bir açıklama yapıp bileti birine verdim, Levo Kayserili olduğu için gidip karaborsa bilet satan herife sattı kendi fazla biletini.

Sonra kapılar açıldı...içeri aktık binlerce kişi...En önde biz...Gittik demirlere kadar dayandık...Herifler dibimizde...James Lan! Audrey'i düşündüm otomatikman, keşke o da burada olsaydı dedim...İkimizin birlikte izlemesi çok anlamlı olurdu dedim..(Gerçi mail attım sen de gel diye, cevap bile vermedi o da ayrı konu) Tim booth burnumun ucunda şarkı söylüyor, Levo'yla kendimizden geçmişiz...biz de bağıra bağıra eşlik ediyoruz...Levo bir gün önceden aldığımız Türk bayrağını açınca Tim'in yüzünde "ulan ne pis milletmiş bunlar" der gibi bi bakış oldu sanki ama aldırmadık..Şarkı seçimleri de o kadar iyiydi ki...Yani "şunu da çalsalarmış" dedirtmediler bize...Aklımızı oynattık..Bir hayal gerçekleşti...Gözüm açık gitmem artık..İzledim ulan! (Bu arada kamerasının kablosunu kaybettiği gerekçesiyle hiçbir resmi göndermeyen Levo'ya Blogspot camiası adına lanetler gönderiyorum buradan)

Sonrasında oracıkta tanıştığımız fransız hatun Fouzia'yı da yanımıza alıp gene Piccadily Circus'ta leş biryere gidip bir takım hiphopluklar yaptık...Güzel bir gece oldu..Ertesi sabah Levo kahvaltıdan sonra apar topar havaalanına gitti, benim uçağım akşam olduğu için ben gezindim orada burada...Berk'e süper bir Takamine marka akustik gitar aldım...İsme gel.

Evlenen Bir Baran

27 Nisan akşamı Londra'dan İstanbul'a uçuş, malum Baran evleniyor, evlenmekle kalmıyor, beni de şahit yapmış kerastas! Acayip bir heyecan fırtınası içinde gidiyorum Liman Lokantasına...Düğün ekibi inanılmaz...Bütün dostluk tayfası orada...Uzun süredir bu kadar adam biraraya gelmemiştir...Kimliğimi falan istiyor nikah memuru, adımı felan yazıyor biryerlere...Sonra hop masaya çağırıyolar..Hayatımda ilk defa şahitlik yapıyorum, heyecandan öleceğim..hatta ölücem...öleceğim çok hafif kaçtı.

Neyse nikah memuru (memuresi?) soruyor Esra'ya "bu herifle evleniyon mu", Esra çığlık atıyor "Eveeeeeeet" diye...Sonra Baran'a soruyor "bu hatunkişiyle evleniyon mu", Baran böğürüyor "Eveeğğöt" diye...Sonra bize soruyor "Siz de şahit olmayı kabul ediyo musunuz" diye...Ben de tutamıyorum kendimi "Eğveeeğğğğt" diye böğürüyorum ben de, yanımda oturup kibarca "ee...Ediyoruz" diyen Yaşam çok bozuluyor bu senkronizasyon bozukluğuna...Ama işin esası, ben evlenmiş kadar oluyorum, zaten evleneceğim yoktu en azından bunu yaşadım diyorum kendi kendime..Gürkan bana "Şeyh Şahit" diye isim takıyor...

Sonrasında bütün gece en saçma şekillerde dansediyorum, "Yiit ex atmış" diye bir laf çıkarana kadar...Ne mutluluksa..Bir düğünde en çok olmasını istediğim şey gerçekleşiyor ve "Koko Cambo" çalıyor DJ..."Ya ya ya koko cambo ya ya yee eyooow!" derken gece mantıcıda bitiyor...Mutlu mesut uyuyorum..Ertesi gün Dubai'ye dönüş...Havaalanına Müge bırakıyor, dışarıda vedalaşınca daha az üzücü olduğuna karar verip ayrılıyoruz...

Gerçekleşmeyen Değişiklikler

"Herkesin işi çok şahane, benimki çok iğrenç, herkes onyüzbinmilyon dolar kazanıyo ben hiç kazanamıyorum" diye cinnet geçirip iş aramaya başlamıştım...Oracle ve Microsoft'la görüştüm...Görünen o ki en iyi iş benim işimmiş, en çok da ben kazanıyomuşum Allah'a şükür...Değiştirmiyorum iş miş...

Öperim.

Ara

2007-04-10T10:27:00.000+04:00

Biraz ara verdim...Birtakim degisiklikler var hayatla ilgili..Oyle.

...

2007-03-01T01:20:00.000+04:00

Johannesburg

2007-02-12T21:41:00.000+04:00

Bu seneki Top Gun eğitimleri listesine baktığımda, bütün o sıkıcı "Prag, Viyana, hede, hödö" şehirleri arasından süzülüp gözüme takılmıştı Johannesburg, ya da gittiğimde göreceğim üzere "Ohannesburg". Sekiz saatlik uçuşmuş Dubai'den, olsun, ben nasıl olsa uçak kalkmadan uyurum, inince de hostesler uyandırırlar...Varsın onsekiz saat olsun. Bir gece önceden oturup biraz tarihini okuyorum Güney Afrika'nın, oha diyorum, ne pis adamlarmış bunlar, Yok insanları ayırmalar "white", "black", "asian", "coloured" diye...Benim gibi averaj bir Türk için Güney Afrika dediğin Live Aid konserleri ve eyo heyo diye güleryüzlü bir Nelson Mandela...Okudukça anlıyorum ki çok acılı bir tarihleri varmış...Birkaç saat sonra bütün beyaz ırklardan delicesine nefret etmeye başlıyorum...Sabah uçakta yanımda oturan beyaz çiftin de yol boyunca "iyyy zencilerin hepsi ölse keşke" diye konuştuklarından eminim, hiç bir şekilde hiç yüz vermiyorum.

Uçaktan inip terminale girdiğimde üzerimdeki beyaz gömleğime, umursamaz bakışlarıma ve elimdeki ipod Nano'ya bakan hiçkimse kulaklarımda bangır bangır "Hakan Peker - Efsane" çaldığını tahmin edemezdi. Bavulları beklerken çevreme bakıp tam "vayy ne kadar egzotik biryerdeyim" diye coşmak üzereyken çevremdeki herkesin Türk olduğu ortaya çıktı bir anda..."Arif...Lan Arif! Ba ba ba ba geliyo la, geliyo la la la lalala, ARAB'ın yanında ba ba ba" diye uçan türkler bastı etrafı...(Bir de bizim millet olarak ortak bir özelliğimiz vardır, bütün zencileri arap, bütün çekik gözlüleri japon zannederiz.)

Neyse, havaalanından çıkıyorum, taksiye biniyorum, taksici beni bir güzel kazıklıyor...Uzaktan iki tane kule görünüyor, gitmemiz gereken yer orası, kuleler bir solda kalıyor, bir sağda, bir gerimizde, sonra tekrar önümüzde...Öyle bir acımıyor ki taksici bana, saatler sonra varıyorum otele saatler!

Otel güzel, amma velakin odadaki uyarı yazıları tırstırıcı..."Yok canım abartıyorlardır" diyip dışarı atıyorum kendimi, anaa, bütün evlerin çevresi elektrikli tellerle çevrili, kapılarında "Armed Response" yazıyor. Ne demek bu diye sordum birine, "İçeri girene komançero, Bru!" diyor adam. Bru diyor burada bir kesim, kardeş anlamında.

Neyse efendim, yürüyorum gidiyorum bir meydana, adı Nelson Mandela meydanı, ortalık şıkır şıkır, krem burüle tayfası piyasa yapıyor. Şık restoranlar, alışver iş merkezi, pahalı markalar vs. vs. Ama iki adım yürüyosun, hemen dikenli teller, hemen "Armed Response". 1994'te ırk ayrımının kalkmasından bu yana değişen pek birşey yok heralde, ortalık beyaz dolu, Zulu'lardan, Swahili'lerden eser yok!

Bir akşam güzel bir mekana yemeğe götürüyorlar bütün sınıfı, yemekler harika...Ortada bir adam, elinde gitar "Hakuna Matataaaaa...Hakuna Matataaaaa" diye aslan kral şarkıları söylüyor...Yemekler yendi felan, sonra biri dedi ki "Haydi gelsin bongolar!" Ne bongosu demeye kalmadan garsonlar herkese birer bongo getirdiler...Herkes duruma hakim, Afrika dışından gelen tek gurbetçi benim..."Umbato haydi sen ver ritmi" dediler, başladı Umbato dumdudumduru dumdudumduru, hepimiz katıldık sonra, saatlerce bongo çaldık "Eyy maro kubatvaa de yerenabiiduuuu" diye uydura uydura söyledim ben de şarkıları...Çok eğlenceliydi.

Eğitim ağır, diğer günler pek birşey yapmaya fırsat bulamadım. Son gün Soweto'yu ziyaret ettim, gecekondu mahalleleri, kutu gibi teneke evler, pislik, sefalet, Nelson Mandela'nın evi, ırkayrımı müzesi, beyaz adamın kurşunlarıyla ölen 12 yaşındaki Hector Peterson için dikilen gözyaşartıcı anıt...

Velhasılı kelam ne doğa, ne safari, ne arslan...Geyik gibi gidip geldim Güney Afrika'ya...Bir dahaki sefere daha hazırlıklı olacağıma söz verdim kendime...

King of the Bongo...King of the Bongo Bong

2007-02-10T00:01:00.000+04:00

Afrika'dayim gelicem...feci.

Dubai'deki En Kötü Gecem

2007-01-30T02:58:00.000+04:00

Şu anda saat gece 3 ve eve yeni geldim...Katar'daydım. Bir saat önce yaşadığım olayın etkisinden hala kurtulamadım...O kadar iğrenç, o kadar çirkin birşey ki...Neyse sakince anlatayım:

Emirates gece uçuşu ile Katar'dan dönüyorum, uçakta 15-20 kişilik, 18-19 yaşlarında, eşofmanlarının arkasında "Al Wasl Tepmik Gücü" gibi bişey yazan bir spor takımı var. Üstüne üstlük hepsi de tecrübeli gözlerimin anladığı kadarıyla lokal çocuklar, yani Dubai'nin yerlilerinden...Neyse bunlar gürültü felan yapıyolar uçuş boyunca, dandik olduğu belli olan esprilere kahkahalarla gülüyorlar...İlk başta takım elbisem ve ben onlara uyuz olsak da sonra düşünüyorum ve takım elbiseme dönüp şöyle diyorum:

"Ben de şimdi onların olduğu ortamda olsam daha da iğrenç espriler yapıp, daha da çok gürültü çıkarırdım (bkz. geçen yaz tatili ve hostesi koltuk cebindeki güvenlik kartıyla yelleyen Yiit), o yüzden uyuz olunacak birşey yok...Gençlik işte, ne güzel...coşkulu."

Böyle diyorum ve içimi bir huzur kaplıyor...Ta ki uçak inip de hepimiz otobüslere doluşana kadar..Birkaç otobüs var ancak ben ve 10-15 kişi daha bu spor takımıyla aynı otobüse doluşuyoruz...Otobüste bunlar, ben, benim gibi bikaç biznız tip birkaç tane de hintli işçi var...Hani şu ufak tefek, incecik kollu kısa boylu olanlardan...

Birkaç dakika sonra gördüklerime önce inanamıyorum..."Heralde yanlış gördüm"'den "Acaba arkadaşlar mı?" ya geçen aklım en sonunda kabulleniyor gördüğüm şeyin gerçekliğini:

Bu 18-19 yaşındaki bebeler, almışlar hintli işçinin birini ortalarına, birbirlerine atıyorlar, ittiriyorlar, gıdıklıyorlar...Zavallı -belki babaları yaşındaki adam- önce gülüyormuş gibi yapıyor, sonra yapmayın diyor, ama dinleyen kim? Bizimkiler o kadar eğleniyorlar ki gözleri görmüyor adamın durumunu, kulakları da duymuyor yalvarmalarını...Devam ediyorlar oyunlarına..Diğer yolculara bakıyorum dehşet içinde, kimse oralı değil..Normal yani buralarda 18 yaşında veletlerin Hintli işçilerle "oynaması"...(Hayrettin de Katar'da eğlenmek için yine aynı Hintli işçileri arabayla geçerken havalı tüfekle vuran adamlardan bahsetmişti de inanamamıştım)

Zaten dehşete düşmüşken kimsenin oralı olmaması beni iyice çileden çıkarıyor...Kafamın arkasında biryerde buraya yerleştiğimden beri tekrar tekrar duyduğum "Lokallerle uğraşılmaz...lokallerle uğraşılmaz..." uyarısı çalıyor. Ama buna kayıtsız kalamam...Bir anda dalıyorum aralarına, Hintli işçiyi kolundan tutup "Gel şöyle" diyorum, aralarından alıyorum...O sırada kendi aralarında boğuşmaya başladıkları için pek farketmiyorlar beni...Ama işçi teşekkür ediyor ve yanıma sokuluyor. Ben sinirden titreyerek hepsinin suratına bakıyorum tek tek, nefret kusuyorum, ama farketmiyorlar bile hayvani uğraşları içinde...

Dananın kuyruğu birkaç dakika sonra kopuyor. Bu sefer içlerinden biri başka bir Hintli işçinin kulağına eğilip avaı çıktığı kadar "ĞÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖVVVVVVRRAAAAAAAĞĞRRR" diye bağırıyor...Otobüs inliyor, zavallı adam yerinden zıplıyor, kimsede tık yok, ne de olsa "lokal" çocuklar bunlar, ne güzel paramızı kazanıyoruz şu ülkede, gereksiz yere ortalığı karıştırmaya gerek yok diyor herkes...Hatta belki ben bile öyle düşünüyorum bir yere kadar...Ama bir...ama iki...ama üç...her seferinde işçinin yapmayın demesi ve hepsinin bunun üzerine hayvanlar gibi gülmesi...Üçüncü bağırışta patlıyorum...

"Hey You!" diye bağırıyorum, bir anda hepsi bana bakıyor, "Keep quiet! Thats enough!" diyorum...Hayatında ilk defa birisi kendine böyle birşey söylemiş gibi bakıyor bana...Bu bakışın aynısını en son lisede okulun "dayılarından" birinin suratına yumruk attığımda görmüştüm...Acı değil, sinir değil, öfke değil...Kocaman bir şaşkınlık...Kendi ülkesinde yabancı birinin kendisine posta koymasının şaşkınlığı...(Türkiye'de olsa öldürürler adamı ama Dubai'nin durumu çok farklı, burada yerel halk azınlıkta...Halktan 3 kat daha fazla expat var, dolayısıyla dinamikler değişik) Birkaç saniye böyle bakıp kendine geliyor sonra:

-"Its not your business!"

-"It is my business, you are bothering everybody and you will keep your mouth shut now!"

Deliriyor 3-4 tanesi, üzerime yürüyorlar...Bir tanesi "Shut the fuck up!" diye bağırıyor...Orada deliriyorum...Artık tek tek yazamıycam ama ne erkekliğini bırakıyorum, ne insanlığını, ne şerefini ne haysiyetini...

İlginç olan şey; Ben Türk kültürü gereği orada hazırım herif bir hareket yapsa ağzına yüzüne girmeye, ama gel gör ki bu heriflerde yok o kültür...Bıcır bıcır konuşuyolar hıyar amerikalılar gibi, iş aksiyon faslına geçemiyor bir türlü...

Neyse bizi ayırıyorlar...Ondan sonraki 15 dakika boyunca -otobüs bizi indirene kadar- sinir savaşı veriyorum tek başıma...Hepsinin gözlerine bakıyorum tek tek beşer saniye...Ağızlarını açıp birşey söyleyemiyorlar bana...İnanılmaz bir gerilim var havada...Bütün gücümü harcayıp sessiz kalmalarını sağlıyorum sanki...Bir yandan da içimden "Allah'ım" diyorum, "Ağzımı yüzümü kıracaklarsa havaalanı çıkışında bana dayanma gücü ver, biliyorsun ki haktan yanayım"...Bütün enerjim bitmiş bir şekilde iniyorum otobüsten, hiçbirisi dönüp bakmıyor bana...Ağır ağır yürüyüp çıkıyorum terminalin kapısından...

Sıcağı sıcağına yazdım, yazı kalitesi dandik olabilir...

Böyle işte..

Dur Bakalım

2007-01-27T20:37:00.000+04:00

Cem geliyo şubatın ilk haftası gibi...Evi taşıdım...Dubai Marina'da "The Belvedere" diye biryer...Bina güzel, inşaat ve başına güneş geçip ölen Hintli işçi manzaralı, evin içi geniş ferah...Kapıdaki bekçi Nepal'liymiş...Adını sordum böyle uzun uzun bişeyler söyledi, "Kartalın gözlerinden gerçeği okuyan çapkın keşiş" falan gibi bir adı var sanırım...Ben söylenişini hiç anlamadığım için gayet oryantalist bir şekilde "Bob" diyorum adama..."Hi Bob", "Goodnight Bob", "Hey there Bob" felan...Bayağı bir sohbet halindeyiz...

Önümüzdeki günlerde süper konserler var....The Pretenders geliyo mesela, Johannesburg'daa eğitimde olacağım için gidemiyorum...Sonra Roger Waters geliyo, ona kesin gidiyorum...Desert Rock Festival var sonra, Iron Maiden geliyo, hayatta kaçırmam...

Bugün Spinneys'den "Çamaşırlarınızı mis gibi yapacak sihirli tabletler" diye bişey aldım bi dolu para verip...Koydum makineye, çalıştırdım, köpükler fışkırdı makinanın heryerinden, bütün ev köpük oldu, saatlerce köpük temizledim...Çok mu koydum nedir?

Yeni temizlikçi kadının adı "Padme"...Var mı böyle bişey? "Hee Amidalagile de ben gidiyorum"

"No Direction Home" diye bir belgesel seyrettim...Bob Dylan'ın hayatı felan...Joan Baez çıktı bi yerinde, anlatıyo felan..."Kesin" dedim, "Bu hatun hala aşık Dylan'a"...O derece.

Uzaktan kumandalı küçük helikopter aldım...Uçuyo cidden. Ama kullanması zor, akşamları uğraşıyorum..

Yazıcam daha sonra...

2007

2007-01-01T13:21:00.000+04:00

"Madem ingilizim, o halde neden içip saçmalamayayım?" temalı bir mekanda girdik yeni yıla...Bakalım nedir.

Henry Rollins

2006-12-29T00:28:00.000+04:00

Büyük düşünce adamı, şair, yazar, oyuncu..vs, Black Flag ve Rollins Band'in unutulmaz solisti Henry Rollins yarın Dubai'de olacakmış, hem de 90 dakika "up close & personal" konuşacakmış. Gitsem mi?

(Hayalkırıklığına uğrama şüphelerim var)

Moldy Peaches

2006-12-27T21:53:00.000+04:00

Aklımı oynattım dinleyince...Böyle birileri varmış oralarda biryerlerde...Moldy Peaches'dan bahsediyorum...İnsanlıkla paylaşmak zorunda hissettim kendimi.. (bkz. Bütün insanlığın kendini izlediğini zanneden blogcu)

"Just because I don't say anything
Doesn't mean I don't like you.
I open my mouth and I try and i try
But no words came out.

Without 40 ounces of social skills
I'm just an ass in the crack of humanity.
I'm just a huge manitee.
A huge manitee.

And besides you're probably holding hands
With some skinny, pretty girl that likes to
Talk about bands, and
All I wanna do is ride bikes with you

And stay up late and watch cartoons.
Duck Tales, shirt tails, Talespin, Sailor Moon, GI Joe, Robotech, Ron Jeremy, Schmoo.

I wanna watch cartoons with you.
Josie and the Pussycats and Scooby Do,
I want you to watch cartoons with me.
He-man, Voltron and Hong-Kong-3

I tried to ask you to your face,
But no words came out.
I put on my hood and walked away.
That doesn't mean I don't like you.

And besides you're probably holding hands
With some skinny, pretty girl that likes to
Talk about bands, and
All I wanna do is ride bikes with you
And stay up late and maybe spoon.

Just becase I dont say anything
Doesn't mean I dont like you, no.
I opened my mouth and i tried and i tried.

And besides you're probably holding hands
With some skiny, pretty girl that likes to
Talk about bands and
All I wanna do is ride bikes with you
And stay up late and watch cartoons.

I'm just your average Thundercats ho. "

- Nothing Came Out

Diğer tavsiye şarkıları:

- Jorge Regula
- Anyone Else But You

Kriss Kringle

2006-12-23T15:09:00.000+04:00

Peanut Butter Jam diye bi olay oluyor Wafi City'nin arkasında...Açıkhava'da yastıkları falan dizmişler, yayılıp sırayla çıkan amatör grupları dinliyosun...Hava da pek bi şahane bu sıralar, tam keyf-ül keka, seyf-ül sefa...Nedense benim de her gittiğimde başım ağrımaya başlıyo daha müzik başlamadan...Bu sefer de ağrıdı, gidiyim bi panadol extra alayım Wafi'den dedim, oha, içeri bir girdim heryer krismıs olmuş...

Dev çam ağaçları, süsler felan...

Ortada bir açıklık var orda da filipinli bir koro "We wish you a merry christmas, oh jesus very nice" felan diye çığırıyolar...Onu bile filipinlilere yaptırıyolar, öyle bir alışmışlar adam çalıştırmaya...hayret dedim.

Sonra da dedim ki "All praise go to Allah, you infidels!", çıkardım bir bomba attım üzerlerine hemen...Kaçarken bi tane ilan gördüm, neymiş, kırk dirheme santayla tanışıcakmışız, "Santa anadolu çocuğuydu be, alır mı garibanın parasını hiç" dedimse de kimse dinlemedi...Laikçi-Şeriatçı herkes sıraya girmiş santayı görmek için...

Sonra geri döndüm ortama, bir tane grup var Frankie and The Boys diye...Bu Frankie filipinli orta yaşlı bir hatun, boys sürekli değişmekte..Güzel sesi var Allah için, ama fazla bir farkında, sürekli bir "bakın ne güzel sesim var" havasında, dabadibidu-uuuhhhh-ağğğğ--yeahh-yeahhh-mmmmm-mmmmm-haaee-heaaaey felan diye yoruyor adamı sonunda...Krismıs şarkısı yazmış onu söylüyodu...

"Ohhh Santa Baby, come down the chimney
I'd like a Hummer H3
and a flat in Dubai Marinaa ohh yeahh" gibi bişey...

Ama konuyla ilgili duyduğum en güzel şarkıyı tam mekan kapanırken duydum:

"Grandma got run over by a reindeer
Walking home from our house Christmas eve.
You can say there's no such thing as Santa,
But as for me and Grandpa, we believe.

She'd been drinkin' too much egg nog,
And we'd begged her not to go.
But she'd left her medication,
So she stumbled out the door into the snow.

When they found her Christmas mornin',
At the scene of the attack.
There were hoof prints on her forehead,
And incriminatin' Claus marks on her back.

Grandma got run over by a reindeer,
Walkin' home from our house Christmas eve.
You can say there's no such thing as Santa,
But as for me and Grandpa, we believe.

Now were all so proud of Grandpa,
He's been takin' this so well.
See him in there watchin' football,
Drinkin' beer and playin' cards with cousin Belle.

It's not Christmas without Grandma.
All the family's dressed in black.
And we just can't help but wonder:
Should we open up her gifts or send them back?

Grandma got run over by a reindeer,
Walkin' home from our house Christmas eve.
You can say there's no such thing as Santa,
But as for me and Grandpa, we believe.

Now the goose is on the table
And the pudding made of fig.
And a blue and silver candle,
That would just have matched the hair in Grandma's wig.

I've warned all my friends and neighbours.
Better watch out for yourselves.
They should never give a license,
To a man who drives a sleigh and plays with elves.

Grandma got run over by a reindeer,
Walkin' home from our house, Christmas eve.
You can say there's no such thing as Santa,
But as for me and Grandpa, we believe."

...

2006-12-20T22:09:00.000+04:00

G D7
Madem ki Yiit yılsonu kota derdinde

Em A7
Yılbaşı evinde yalnız olacak diye acılar içinde

C G5
Yazamaz olmuş günlüğüne

C D7
O halde şu şarkıları dinleyiverin

C G5 C G5
Bir de yeni yıla mutlu girin

------------

Herman's Hermits - No Milk Today

Gregory Isaacs - Puff The Magic Dragon

Songs Ohia - Tigress

Damien Rice - Rat Within The Grain

Beirut - Postcards From Italy

Denali - Everybody Knows

Neutral Milk Hotel - The King of Carrrot Flowers, Part 1

Kings Of Convenience - Know How

Garden Ruin - Cruel

The Magic Numbers - Hymn For Her

The Magic Numbers - The Mule

The Magic Numbers - Mornings Eleven

----------------

Öper.

Bitakım

2006-12-02T18:12:00.000+04:00

Metin Ağbi'nin daveti üzerine evine gittik bir haftasonu, Deira'da, tam Maktoum köprüsünün dibinde...Alışmışım kutu gibi küçücük Dubai evlerine, kocaman evi görünce kendimi başka bir ülkede zannettim...Balkona çıkıp birkaç Dubai fotoğrafı çektim...

Sonra aşağıya, park yerine bakmaya başladım, bir adam geldi, gözümün önünde arabama -park bileti almadığım için- ceza yazıp gitti, o kadar huzurluydim ki hiç müdahele etmedim, sessizce izledim, "Feda olsun sana 150 dirhem, zaten bütün haftasonu evde oturmuştum" dedim...

Sea Shell diye biryer var burada, Ankara Kavaklıdere'deki Vitamin'le İstanbul Taksim Kızılkayalar'ın bir füzyonu denebilir, muhteşem taze meyve suları yapıyorlar...Garip garip de isimleri var karışımların, Burj Al Arab falan diye...Tipik Yiit, o kadar çeşit içinde bir tanesini içtim, beğendim, öbürlerini denemiyorum bile...Başkalarını da dene, belki daha güzeli vardır değil mi? Hayatta denemem.

James Bond'a gittik Fatih-Emre-Ben üçlüsü, öyle bir erzak yüklendik ki girişte, kasiyer kızlar hesap makinelerini falan çıkardılar yediklerimizi hesaplamak için...Sinerji kavramına yeni bir boyut getirdik. James Bond'u pek beğenmedik ama, nerede Roger Moore, nerede dan dun herkesi döven bu ayı?

Son olarak; Dubai'yi sular seller götürüyor...

Haftasonu...

2006-11-24T19:19:00.000+04:00

Öyle bir oturuyorum ki evde sabahtan beri...Küflendim, yaşam oluştu üzerimde, her kafadan bir ses çıkıyor...

Europa Universalis 2 oynadım...1445'te istanbulu fethettim..

Herkes plaja gidiyo hava güzel diye, ben gitmedim, gitmiyorum, zorla mı?

Kayahan'ın Nar Tanem adlı şarkısını indirdim, en son 14 yaşımda dinlemiştim...Süpermiş...İyice gaza gelip karısının söylediğini de buldum, o daha da bi güzelmiş...

Hiçbirşey olmuyor Dubai'de...

Yanaaaaar ateşleeeer dağlardaaaa nar taaneeeeem ve seniiiiiin sevgiiiiiin gönlümdeeeee..

Hiç olmadı bu yazı di mi?

Speakeasy

2006-11-17T15:10:00.000+04:00

Dün Country Club diye biryere götürdüler...Motorcugillerden Sıtkı, Buradadoğangillerden Gülnaz, Yenitaşınangillerden Bahar (Oha ne Bahar'ı ya, tam kaydetmeden farkettim, Ayla olacak Ayla!) , Adaşımgillerden Yiğit, Uzunsüredirortalıktagörünmeyengillerden Gülşah, Huzurubulmuşgillerden Metin Ağbi ve eşi, bir de Neişimvarburdagillerden kim olduğunu anlamadığım Amerikalı bir amca..

Neyse, "Speakup" gecesiymiş o gece...Nedir dedik, dediler ki amatör müzisyenler sırayla çıkıp müzik yapıyorlar sahnede, alkolik irlandalılar da onları izleyip piizleniyolar...İyi dedik, dinlemeye başladık, hakkaten çok süper çalıp söylüyorlar felan...Derken son grup bi tane Jamaica'lı Reggae saçlı bir herif bi de jazzy piyano çalan bir herif...Nasıl jazzy dedim, iyi dedim di mi?

Şimdi şöyle bi kural var ya, eğer şarkı söyleyen Jamaica'lı felansa illa şarkının biryerinde "Babylon" demesi gerekir...Yani ünlü şarkılarda arada çıkan herifler felan da söyler bunu, kuraldır...Babylon'dan bahsetmeden olmaz...Neden acaba? Eskiden orada yaşıyolarmış sonra Jamaica'ya sürülmüşler mesela? Onun bunalımıyla da bütün gün ot-futbol takılıyolar? Mesela?

Bir de;

Al-Ain'e gittim geçen gün...Süper biryer..Yolu sevgiden geçen herkese tavsiye ediyorum...Yani hiçbirşey yok aslında ama, ne biliyim, yeşil meşil, huzurlu muzurlu biryer...Umman sınırına yakın olduğu için dağ tepe felan da var biraz...

Sessiz

2006-11-14T21:39:00.000+04:00

Yazamıyorum bu aralar sizin de bildiğiniz gibi...Blog yazamıyorum, şarkı yazamıyorum...hiçbirşey yazamıyorum. Hatta MSN'de bile düzgün birşey yazamıyorum..karbüratör tıkandı, platin meme yaptı...

Dur ya, yazmaya başlayınca açıldım sanki! Fakülte'den Zeynep geldi tatile, gençlik anılarımı da takmış peşine...Burj Al Arab'da kaldığı için ben de beleşe gidip görmüş oldum sonunda, hakkaten pek leziz biryermiş...Suudi amcalar yanlarındaki sarışınlarla yakalanmasınlar diye lobide resim çekmeyi yasaklamış kerastas otel yönetimi...

Yılsonu geliyor, kotayı yapamadık hala...Bir de bu girdi hayatıma, neymiş, kotaymış...Hey Allah'ım...

Yok yazamıyorum ben...uyuyucam.

Dubai Dostluk Bayramı - Part II

2006-11-01T21:35:00.000+04:00

...bir sonraki günün aktivitesi çöl safarisi, ben daha önce yapmış olmanın verdiği engin tecrübelerimle "olm şöyle olm böyle şöyle uçuyoz böyle konuyoz" diye ballandıra ballandıra anlatıyorum jumeirah beach hotel'in önünde jipimizin gelip bizi almasını beklerken..Fazla beklemeden şöförümüz gelip buluyor bizi, kılçık bir herif olduğu ilk andan kendini hafifçe belli ediyor, yola çıktıktan onbeş dakika sonra patlattığı "konaklama yerinde deve eti var ama tavsiye etmem çünkü sabah hörgüçlerle uyanabilirsiniz" esprisiyle hepimizin nefretini kazanıyor kolayca...Yine de tadımız kaçmıyor çünkü hava güzel, Al Ain yolunda manzara güzel...Dubai'nin kulelerinden uzaklaşırken çöl yavaşça sarıyor çevremizi ve bir anda kendimizi sarı kumlar üzerinde ilerlerken buluyoruz...

İlk durakta jipten inip kum tepesinin üzerine çıkar çıkmaz Levo -tıpkı benim ilk gelişimde aynı yerde, aynı şekilde yaptığım gibi - kollarını iki yana açıyor, rüzgara karşı diz çöküyor ve "Allah'ııım Köğğrrrr Eğğğğttt Beğğğğğniii" diye bağırmaya başlıyor...

Birkaç "Çölde Türk usulü sigara nasıl söndürülür" çalışmasından sonra oturup manzaranın tadını çıkarmak geliyor aklımıza...Çöl kaç kere gelirsen gel hep çok etkileyici ve tehditkar birşey!

Sonrası klasik...develer, tatooine kompleksi, dansöz -bu sefer arabik bir dansöz vardı en azından-, sohbet muhabbet, bizimle aynı jipte olan fransız karı kocaya politik iğnelemeler falan felan...

Akşamında adını bi türlü düzgün yazamadığım Boduar? Bodoir? Budoir? adlı mekana gidiş, ramazan sonrası milletin çıldırmasına şaşırış, çıkışta yemek yemeye gittiğimiz mekanda Levo'nun filipinli kasiyerin ramazanını kutlaması...Evimin ilk defa böyle cıvıl cıvıl olması ve bunun bana verdiği huzurla o sıkışıklıkta güzel güzel uyuyup sabahın köründe zinde bir şekilde uyanmalarım...

...derken Sinan'la Baran gider, iyi ki hepsi bir anda gitmediler derim içimden, Levo'cuğumla akşam sırasıyla Rockbottom'da canlı müzik coşkusu, (Bu mekanı da burada kime söylesem burun kıvırıyo, çok seviyorum lan!) üzeri Double Decker'da guinessler...(ben soda tabi)

Son gece benim klasik ekiple Madinat Jumeirah'da Bar Zar'a gittik, New York'da yaşayan bir Türk hatun grubu vardı yakınımızda, fazla bi eğleniyolardı, hiç bulaşmadık...Oradan çıkıp adını duymuşluğum olan ama hiç gitmediğim Jambase'e gittik...Jambase'de ortam muhteşem, ayılana Salsa bayılana shisha tadında biryer...Zenci bir kadın bas bas latin şarkılar söylüyor...Oradan çıkış ve Levo'yu havaalanına bırakış...

Hüzünlü bir veda ve eve dönerken arabada çalan "Runaground"...

"You don't know what you've got

Until you've lost it all

Might I suggest you find

A softer place to fall

You take for granted

All the riches of your world

You may have oysters

But you'll never find a pearl..."

Dubai Dostluk Bayramı - Part I

2006-10-27T12:38:00.000+04:00

Bu sene Dostluk Bayramı Ramazan Bayramı'na denk geldi....Baran, Sinan (hem de Modova'dan!) ve Levo, üç kadim dost, inanılmaz bir organizasyon başarısına imza atarak aynı anda Dubai'ye gelmeyi başardılar. Bir arkadaşımızın (bkz. Emre) çok güzel tespit ettiği üzere üç dört kişi Taksim'de bile buluşamayan bizler için bu gerçekten büyük bir olaydı.

Kısa bir profil bilgisi verelim ziyaretçiler hakkında:

Baran - Kurumsal dünyanın en kıdemli kölesi, kariyer basamaklarını tırmanma birincisi, ne iş yaptığını soranlara ingilizce konuşmadan cevap veremeyen, bir gece Roxy'de Levo'nun kulağına eğilip son derece ciddi bir sesle "Birgün herşeye hükmedicem" diyen kişi...

Sinan - Gizli müzisyen, muhteşem söz yazarı, tek parmaklı soloların unutulmaz virtüözü, Moldova'nın en büyük iş adamı, bu tatile kadar dostluğu unutmuştu oralarda..(Bkz. "Abi kızlar yoksa mavi tura gelmem ben")

Levo - Levent The "Bebeksi ve İpeksi" Gürsoy, dünyanın en çok spor ayakkabısına sahip, t-shirt ve polar kazak dışında hiçbirşey giymeyen, genç yaşında en değişik sektörlerde çalışmış, beraber bütün avrupayı sırt çantasıyla gezdiğim, dünyanın en sevimli insanı...çok değişik.

Genç bir kız gibi kalbim ata ata gittim havaalanına...yok yaa uyduruyorum ne heyecanlanıcam, gittim bekledim işte kırk saat, tipik Dubai muhabbeti, uçak iner, yolcular iki saat sonra çıkar anca...Neyse, önce Baran ve Sinan geldiler, Emirates uçuşuyla...Bir yarım saat sonra da Levent The "First Class" Gürsoy geldi, yüzünde anlamsızca biriken uçuş millerinin gülümsemesiyle sürekli "Selamın Aleyki" diye bağıran bi tip..."Olm Aleyki diye bişey yok" diyorum, umurunda diil..."Selamın Aleyki!"

Havaalanında biraz "Olm çok garip lan, nasıl buluştuk biz böyle?" geyiği yaptık...O anda farkında değildim ama Dubai'de geçireceğim en güzel beş gün başlamıştı...Levent'in onuncu dakikada patlattığı "Abi Dubai'de ezan var mı?" sorusu ise bu günlerin hiç sıradan geçmeyeceğinin habercisiydi sanki...

Hemen eve gitmek yerine Marina Walk'ta shisha (nargile) içmeye gittik, zaten kimsenin uykusu yok, hem Ramazan dolayısıyla açık mekanlar gecenin üçünde...

Muhabbet, sohbet, kahkaha, dandik espriler, ahlaksız şakalar, hayvani dürtüler...yani bu dünyada gerçek dostluk adına bildiğim ne varsa hepsini birden yaşarken yavaş yavaş farketmeye başladım ki...Bu Dubai'de ya da İstanbul'da olmakla ilgili birşey değil..."Dostlarla Olmak" diye biryer var...O yer hangi şehirde olduğuna bakmadan sarıyor çevreni ve yaşadığın mekanı değiştiriyor...Belki bu çok büyük bir buluş değil, belki siz orada otururken bunu ondokuz yıldır zaten biliyordunuz...Ben yeni keşfettim işte.

Sabaha karşı yatış...Baran'ın inceden hasta olduğuna dair belirtileri farkediş...Birkaç gün sonra tüm hastalığını bana geçirip domuz gibi sağlıklı olacağını bilmeden uyuyakalış...

Sabah uyanış, tostlar, portakal suları, mis gibi bir kahvaltı ve ertesi gün için çöl safarisi rezervasyonundan sonra plaja gidiş...Hilton'a bedava giriş ihtimalini severek hem de...Yolda Madinat Jumeirah'ya uğrayıp Sinan'a terlik alıyoruz:

L -"Kaça aldın lan onları?"

S -"Çok ucuz olm 150 dirhem"

L -"150 mi?? 40 dolar lan???"

S -"Hadi ya...olsun olm süper terlik, değer yani..."

Ilık denizin kıyısına koyuyoruz alçak sandalyelerimizi, ayaklarımızı suya gömüp gay gib istiridye kabuğu topluyoruz dalgalar vurdukça, dört tane herif...ama susamışız muhabbete...Aynı günün akşamında Ibn Battuta Mall'daki İran restoranına (restaurantına? restorantına?) gidiyoruz ve süper bir yemek yiyoruz...İlerleyen saatlerde Ramazan dolayısıyla barlar felan kapalı olduğu için Irish Village'a gidiyoruz, orada bir takım Guiness'ler içiliyor..Bir iki ay önce tanıştığım, buraya yeni taşınmış olan Marina da bize katılıyor ve korkunç dört erkek modundan yanlarında çok süper kız olan çılgın erkekler moduna geçiyoruz...Gece yine shisha muhabbetiyle sonlanıyor...Hepimizde bir shisha hasreti varmış meğer...

Geceyi ölümsüzleştiren laf Levo'dan geliyor:

"Dubai'de tek sıcak hava üfleyen alet"

- Bir sonraki bölüm: "Çöl Kaplanı...Çok değişik!" -

Kuzen Cem© ve Steril Hayatlar

2006-10-21T14:51:00.000+04:00

Kuzen Cem© üçüncü kere geldi Dubai'ye...Ocak'ta buraya taşınıyor ama bu sefer üç günlüğüne iş için geldi...Burada dünyanın en yüksek binasını yapıyorlar Burj Dubai diye, ona mal satma peşinde bizimki...Neyse hazır gelmişken evlere falan da bakalım dedik...Springs'de keyifli villamızda barbekü yapıp isveçli komşularımız Svensson ve Roskilde'yi mi davet edelim yoksa akıllı olup para mı biriktirelim diye uzun tartışmalardan sonra şimdilik akıllı davranıp para biriktirmenin en iyisi olduğuna karar verdik...Bir akşam bizim elemanlarla media city deki ramazan çadırına gittik, ramazan çadırı dediğin bizdeki gibi halka yemek dağıtma yeri diil, içerde yemekler, nargileler, dev ekranlar, müzik, playstation, pinpon, bilardo vs. vs - herkes sohbet muhabbet, zaman zaman flört halinde...Bir kez daha türkiyedeki çevremin dinin sosyal yönünden ne kadar uzak olduğunu anlamış oldum...İki tane kızla tanıştık, burada doğup büyümüşler, Tarkan'ı getiriyolarmış şimdi konsere...

Ertesi gün Marina Walk'a götürdüm kuzeni, beyaz-pamuklu-elbiseli-steril-ingiliz-aileleri'ni görsün diye...şıkır şıkır ve şıpıdık şıpıdık yürüyolardı yine oralarda...Royal Orchid diye biyerde çin yemeği yedik, masamıza servis yapan kız muhteşemdi, wudan teknikleriyle yemek servisi falan yaptı, asalet, zerafet, güzellik - herşey vardı herşey! Ben kendimden geçmiş bir haldeyken suda yürür gibi masadaki mumu yakmaya geldi, wudan çakmağını çıkardı, zerafet içinde mumu yaktı, sonra rüzgar esti, mum söndü, sonra kulağıma tokat gibi patlayan çirkin bi sesle "OHH SHIIIIIT" diyerek bütün dünyamı yıktı ve gitti sahte wudancı...

Bu gece Baran, Sinan ve Levo geliyor...

Böyle...

Emre'nin Doğumgünü, Heroes 3 Coşkusu, Da Springz Hayalleri

2006-10-14T19:52:00.000+04:00

Emre'nin doğumgünü için herife sürpriz yapalım dedik, hiç olmadı....Bir kere ben arabayı salak gibi evin önüne parkettim, sonra Fatih saklanıcam diye kapıdan tabak gibi yansıyan camın önünde durdu...

Sonuç olarak zaten evin önünde arabamı gören Emre, kapıdan içeri girer girmez saklanmaya çalışan Fatihi gördü ilk olarak...

Ama güzeldi yine, Monopoly oynadık, bu sefer kaybettim...

Birgün Emre ve Fatih'le muhabbet ederken onların da çok pis Heroes'cu oldukları ortaya çıkmıştı (Gerçi sonunda Fatih'in .ıçından uydurduğu ortaya çıktı ya) En sonunda dün gece beklenen seans gerçekleşti, süperdi..(Bu oyunun 5.si piyasada olmasına ramen 3D yalanlarana kanmayan old school oyuncular olarak Heroes 3'ten şaşmadık tabiki...)

Kuzen Cem® geliyor demiştim ya, Da Springz'deki iki odalı villaların fiyatları oldukça iyi, hem de bahçeleri de çok güzel....Dur bakalım..

Deneysel Ramazan Yemekleri - The Final Episode

2006-10-08T18:50:00.000+04:00

Bütün zorluklara, malzeme ve tercüme eksikliklerine rağmen başarıdan başarıya koşuyordum sevgili dostlar / büyükler / küçükler...Çeşit çeşit çorbalar, yıllardır yapmadığım, sevgili kuzenim Barış'ın bayıla bayıla yediği kapuskamdan bile yapmıştım...Ancak bütün bunlar beni tatmin etmiyordu, son bir seansla jübilemi yapıp eski sağlıksız beslenme günlerime geri dönmek istiyordum...Günler birbirini kovalıyor ancak ben hiçbir yemeği jübileme yakıştıramıyordum...

En sonunda kader yüzüme güldü, yeni tanıştığım bir Suriye'liyle konuşurken "Neden Mlokhia yapmıyorsun?" dedi...Ben de bilemedim ne olduğunu tabi ama yine de aldım tarifini...Sonra internetten baktım meğer Ebegümeciymiş bu mlokhia denilen şey...Gavurcası Mallow...Ebegümeci! İsmi yetti bu yemeği jübile yemeği yapmama, Hem malzemeleri de bir garip...Allspice diye bi baharat istiyo mesela...Kristof Kolomb herşeyi yanlış anladığı gibi bunu da yanlış anlamış ve biber zannetmiş ilk keşfettiğinde, ama sonradan tadı bir sürü farklı baharatı çağrıştırdığı için allspice demiş birileri...

Neyse, malzemelerimiz şöyle:

İki paket dondurulmuş ebegümeci,
4 tavuk butu, mısır yağı,
2 tavuk tableti (niyeyse?),
bir baş sarımsak,
bir adet soğan,
Nane, mane, ot, mot

Önce tavukları bi güzel kaynatıyoruz, sonra çıkartıp ince ince DİDİYORUZ...(Hep bu kelimeyi kullanmak istemiştim hiç fırsat olmamıştı otuz yıldır, şükürler olsun yarabbim)

Sonra o tavukların suyunu- anlamsız bir titizlik uğruna- salak gibi dökmediysek (ki döktüysek maceramız burada son buluyor) içine atıveriyoruz ebegümecini, ebegümeçlerini? ebegümecilerini?, atıveriyoruz tavuk tabletlerini, otları, motları...

O donmuş şeyler çözülür ve kaynarken bir tavada soğanları ve donk donk diye o demir şeyin içinde ezdiğimiz sarımsakları öldürüyoruz mısır yağında...

Sonra DİDDİĞİMİZ tavukları atıyoruz tencereye ve en sonunda tavadaki soğan sarımsakları döküp içine şöyle bi karıştırıyoruz...

Sonuç:

Normalde rengi yeşil olan şeyleri yemem ama bu gerçekten çok lezzetli oldu, herkese tavsiye ederim!

------

Ve böylece yemek maceralarım sonlanmış oldu, yeni maceralarda görüşmek üzere...

Dubai Gezmeleri, Kuveyt Seferleri

2006-09-30T22:05:00.000+04:00

Haftasonu klasik ekiple buluşup bowling oynamaya gittik Thunderbowl adlı Dubai'de -ne kadar çakal olunabilirse o kadar olan- mekana...Yıllar sonra bowling oynadım...Fena da oynamadım ha! (Bkz. Genel Görecelilik Kuramı, Bkz. Kem gözler, Bkz. Mehtap)
İki tur oynadık, ilk turun resmini Mehtap izin vermediği için koyamıyorum...

Sonra bir takım eğlenceli suriyeli-lübnanlı insanlarla tanışıldı, yani ben tanıştım aslında...Ali Baba diye biryerde "Shisha" (nargile) içildi...Canlı müzik, uduyla "Yaktı beğniiii Yaktı beğniii" eserini arapça seslendiren arkadaş kendimizden geçirdi bizi...Sonradan öğrendik Türkmüş zaten adam...

Dubai'de havalar düzeldi! İlk defa rahat rahat oturduk Ertesi gün Marina'da...Bir de Kuzen Cem® taşınıyor buraya! Finansal güçlerimizi birleştirip Marina'da oturma hayalimiz var, bakalım ne olacak?

Son olarak geçen gece eve dönerken farkettim ki Dubai de uyumayan bir şehirmiş, yollar hep vızır vızır valla...

Not: Mission Impossible 3 seyredip ağlanır mı?

Deneysel Ramazan Yemekleri - Part 3

2006-09-25T18:56:00.000+04:00

Yemek yapmazken daha huzurluydum yemin ediyorum! Bir memlekette kuru nane olmaz mıymış ya? Bulgursuz bulgur pilavından sonra nanesiz yoğurt çorbasıyla rekorlara koşuyorum valla...Yoksa bu Da Greenz'in marketinde mi bir keleklik var? Gittim baktım, binbir tane baharat, şu otu, bu otu, en alengirli hint yemeklerini yapacak her türlü malzeme mevcut...

Peki ya kuru nane?

-"Onu sipariş verelim, yarın getirtelim sir"

Offf...

Deneysel Ramazan Yemekleri - Part 2

2006-09-24T19:06:00.000+04:00

Bir gün önceki mercimek çorbası deneyini başarıyla tamamlamanın getirdiği özgüvenle Ramazan'ın ikinci günü için eskiden yaptığım bulgur pilavından yapmaya karar verdim...Emin adımlarla gittim markete, bu sefer mercimekten farklı olarak pilavlık bulgurun neye benzediğini biliyorum ancak yine mercimekten farklı olarak bulgurun ingilizcesini bilmiyorum! Biraz yürüdüm yukarı aşağı, aradım felan ama bulamadım bulgur...Servet'i aradım, "Bulgur'un ingilizcesi ne lan baksana bir internetten" dedim...Baktı, "Wheat abi!" diyor..."Ne wheat'i lan olur mu öyle şey" diye konuşurken bir anda gözüme bir paket takıldı...Üzerinde "Burgol White" yazıyor...Bakıyorum, bulgur değil ama andırıyor da biraz...Oracıkta Servet de telefondayken bir cinnet geçirdim nasıl memleket burası diye! Hayır bir de kıllandığım nokta; pakedin alt tarafında "Product of Turkey" yazıyor...Servet'in de moral desteğiyle aldım "Burgol"'u geldim eve...Attım kıyılmış soğanı yağa, attım biberi, attım patlıcanı, attım rendelenmiş domatesi, attım 2 et suyu tableti, attım bi tutam salça, attım "Burgol"'u, "Ne menem birşey olduğun şimdi çıkar ortaya" diyerekten...

Sonuç 1: Servet'in olay sonrası doğru tespitiyle bu aldığım şeyin köftelik bulgur olduğu ortaya çıktı.

Sonuç 2: Servet memleketten 5 kilo pilavlık bulgur yolluyor.

Sonuç 3: Tadı fena değil...

Deneysel Ramazan Yemekleri - Part 1

2006-09-23T23:39:00.000+04:00

Ramazan'ın ilk günü şerefine bir mercimek çorbası patlatayım dedim...İnternette yaptığım araştırma sonucunda o kadar çok farklı tarif buldum ki, "en iyisi" dedim, beni hiç yanıltmayan Allah vergisi aşçılık içgüdülerime güveneyim...Gittim markete, soğan aldım, havuç aldım, et suyu tableti aldım...yani herşeyi aldım, ama mercimek arıyorum, yok! Nedir kardeşim mercimeğin ingilizcesi, "Lentil" değil mi? Eee yok! Milletin de gözü dönmüş zaten iftar olucak diye, tıklım tıkış içerisi, insanlar birbirini öldürüyor Allah rızası için! Soracak birini de bulamadım...Hayır hayatımda pişmemiş halini görmüşlüğüm de yok bu kırmızı mercimeğin, hayal meyal bişeyler geliyor gözümün önüne ama o kadar...Neyse, dolaştım dolaştım sonunda şöyle birşey buldum:

"Herhalde budur" dedim ve aldım...Eve gelip içgüdüsel bir şekilde soğanları attım önce tencereye, herzamanki gibi pembe falan olmadılar tabiki, sanırım bu soğanlar sadece ev kadınlarının gözüne pembe görünüyorlar pişince...Neyse, soğanlar pişince havuç rendeledim bir tane, onu ve varsayalım mercimekleri döktüm tencereye, iki et suyu tableti, su, tuz felan derken bayağı güzel oldu benim mercimek çorbası!

Sonuç: Evet kırmızı mercimekmiş o aldığım şey!

Güzel bir haftasonu, Ramadan Kareem...

2006-09-23T15:56:00.000+04:00

Çok güzel bir haftasonu geçirdim...Perşembe akşamı Emre'lerde toplandık...Ben, Emre, Mehtap, Levent Abi ve Fatih...Rakı-Pınar "Traditional Cheese" yaptı onlar ben tipik Koka-Kola Yiit modundaydım...O diilde, herhalde o gece şu hayatta bildiğim bütün şarkıları çaldım, Fatih de tek bir tanesini kaçırmadan eşlik etti bana...Gecenin sonunda resmen ellerim titriyordu...

Ertesi gün sabah uzun süreden sonra ilk defa menemen pişirdim ev ahalisi için...Gerçi doymadılar o ayrı bir konu...Neyse, sonrasında Monopoly oynadık bir gaz, Mehtap'ın nasıl bir hırs küpü olduğu ortaya çıktı, ama sonunda beklenmedik bir şekilde masadan en zengin olarak kalktım...

Aynı günün gecesinde ilk defa akşam plaja gittim Dubai'ye geldiğimden beri...Hava ılık, deniz sıcacık, Burj El Arab'ın ışıkları altında yüzmek güzeldi...Hava daha da güzel olacak önümüzdeki aylarda, artık akşamları bol bol gelirim dedim kendi kendime...

Bugün Türkiye'den bir gün önce Ramazan başladı...Burada dedikleri gibi;

Ramadan Kareem!

Günler geçer...

2006-09-18T23:51:00.000+04:00

Şunu farkettim (-ki en son ben farketmişimdir kesin) ben vaktimi en çok bilgisayar başında geçiriyorum...MSN muhabbetleri yalnızlığın en iyi ilacı...Çoğu zaman kendimi ekranın önünde kahkahalar atarken buluyorum..

Onun dışında aşağıdaki gibi şeyler işte...

Inek Kutsal Hayvan...Inek Kutsal Hayvan..Inek Kutsal Hayvan...

2006-09-05T18:04:00.000+04:00

Ya benim cidden kafam hic calismiyor! Bugun oglen Ajay dedi ki, "Gel seni cok iyi bi italyan restoranina gotureyim", ben de gaza geldim tabi hemen "Tamam!" dedim...Gittik mercato mall un icinde hakkaten guzel biryer..Ajay tuvalete kadar gitti, garson kizcagiz da onceden birsey almak ister miyiz diye sordu..Ben de -hic dusunmeden- carpaccio soyledim...

Neyse sonra Ajay geldi tuvaletten, ben buna basladim anlatmaya..Bu hikayeyi Ferhan Sensoy'un bi kitabinda okudugumdan beri herkese anlatirim...

"Bak simdi Ajaycim bir zamanlar Italya'da cok sisko bir kontes varmis, doktoru et yemesini kesinlikle yasaklamis. Bogazina cok duskun olan kontes ascisini (Bu arada asci mi ahci mi yahu?Dusununce as kokunden gelmesi lazim..Asci o zaman) cagirip demiski: 'Bana oyle bir et yemegi yap ki et gibi olmasin!'

Asci dusunmus tasinmis ve en sonunda soyle bisey yapmis...." diye anlatirken bir anda Carpaccionun da dana etinden yapildigini hatirliyorum...

"...eee, aslinda yanlislikla dana eti soyledim Ajay'cim" diyorum...Ajay bozuluyor ama olgunlukla belli etmiyor...Ben yine kendimi salak gibi hissediyorum..."Ama dana eti de yenmez miymis yahu?" diye turk usulu gazlara getirmeye calisiyorum kendimi ama hic fayda etmiyor...

Etti iki...Dur bakalim ne zaman cildirticam adami?

Haldur Huldur, Kostur Dur

2006-08-17T18:10:00.000+04:00

Tabi bir ay tatil yaparsan isler essek gibi birikir, bir Allah'in hintli kulu da "dur sunu ben halledeyim de YiCit gelince kafayi yemesin" demez...Ajay de tatilde, tek basima kaldim...Neyse ki musteriler de tatile gitti artik, telefonlar kesilmeye basladi yavastan...

Bir yere goturduler beni Jumeirah'da, Boduar mi bodoslama mi ne oyle bir ismi var. Icerisi yemin ediyorum ki Uzay Yolu'ndaki Atilgan'in bari gibi! Sari irk, siyah irk, yesil irk, mavi irk, klingonlular, borglar, sithler, jawalar, uzun, kisa, sisman, zayif, cirkin guzel, iki ayakli, uc ayakli, bes gozlu tipler, Total Recall'daki uc memeli kiz falan hepsi orada, her milletten adam zip zip zipliyor! Birtek Dubai'de olabilir boyle bir goruntu dedim.

Yalniz ben harbiden bitmisim onu anladim, hiiiiiic cosamadim hic! Eeee yas oldu otuz.

Hayatta sevmezdim, simdilerde beef jerky yiyorum manyak gibi...super bisiy.

Kısa Kısa...

2006-08-10T11:06:00.000+04:00

Türkiye'den dönüş şokunu atlattım sanırım...Dubai'yi yine sevmeye başladım sanki. Sıcak çöl çorbası içinde uyuştum..
Herkes hintlilere çok mu kötü davranıyor yoksa bana mı öyle geliyor?
Bahreyn'de birkaç pub'a gittim, millet nasıl eğleniyor! Dubai'de sahte, kasılmış tripler vardır, Manama'da millet "Eller Havaya" modunda feci coşuyordu. Çok eğlendim.
Levent abi, Emre ve yenitanışılangillerden Mehtap'la Double Decker diye biryere gittim, sekiz kere James - Sit Down çaldı, daha ne isterim? Koridor'da Baran ve Levo'yla oynadığımız "Şarkılar Yalan Söylemez" oyununu oynadık, çok eğlenceliydi...Sonra hüzünlendim tabi biraz düşünüp o günleri...
Bir müşterinin sorununu çözmek için saatlerimi geçirdiğim küçücük -50 derece sistem odasında yanımdaki vebalı herifin öksürüp tıksırmaları yüzünden hasta oldum...Tam da bu yılın hastalanma oranları çok iyi derken...
Kuzen Cem Dubai'ye mi taşınıyor yoksa?
Yukarıda bahsi geçen ekiple her buluşmamızda devasa planlarını yaptığımız müzik grubunu kursak ne şahane olur...
Türkiye'den hevesle aldığım güzel t-shirtlerden birini kurban seçip her gece yatarken giye giye mundar ettim. Çok zevkli.
Böyle...

...

2006-08-02T18:49:00.000+04:00

Abu Dhabi yolunda "Rainbow - Cold Hearted Woman" coşkusu ve akabinde gelen trafik cezası...

Hüzünlü Dönüş

2006-08-01T21:05:00.000+04:00

Ah, nasıl da unutmuşum ben meğerse yalnızlığımı tatile gitmeden önce! Tokat gibi çarptı yüzüme Dubai...Hani neredeyse "Keşke bu kadar uzun gitmeseydim Türkiye'ye" diyeceğim.

Uzun lafın kısası....döndüm. Başka birşey yazasım yok.

"Comfortably Numb" olunca görüşmek üzere...

Türkiye'deyim...

2006-06-30T21:25:00.000+04:00

İstanbul çok güzel. Boğaz harika. Yine gélécek ben...

Kuzen Ziyareti, Teppanyaki Keyfi, Karaoke Coşkusu

2006-06-23T02:02:00.000+04:00

Kuzen geldi yine, büyük iş adamı, kritik anlaşmaların son hamlecisi...Ne yapıyor tam da anlamıyorum. "Bu farklı bi uygulama abi onu anlattım adamlara" falan diye kafamı karıştırıyo sorunca..

Neyse ilk gün ben işteyken bunun toplantısı bitmiş, garibim bu sefer de ibn battuta mall'a gitmiş...Daralmış tabi belli ki çünkü öğleden sonra aradığımda eve dönmüştü..Bir de bizim Da Greenz'e giden yoldaki tabelaya takmış, "There's one language everybody understands. GOLD" yazıyo...Fenalıklar geçiriyo "Abi böyle görgüsüzlük olmaz" diye...

Muz yapraklı hint lokantasına götürdüm sonra, bayıla bayıla yedi eliyın şeyleri...Sonra vücudu tepki verdi biraz..heheh.

Gece de Emirates Towers'daki japon lokantasında teppanyaki (böyle mi yazılıyor bu? Bakiyim, hmm evet) muhabbeti yaptık, şef fıtı fıtı şovlar falan yapıyo...Bizimki gaza gelip sakeler söyledi...Bir anda "Olay sakeymiş abi" moduna girip ağır sakeci oldu...şişeler geliyo gidiyo falan..Geyikler yaptık bu teppenyaki olayı nasıl çıkmıştır diye...

Bir anda adamın bıçaklı şovlarını seyrederken şöyle bir teori çıktı ortaya: Bu ustalar aslında samuraylarmış zamanında ama sonra efendisiz kalınca gıda sektörüne yönelmişler...Bir çeşit Ronin - Züğürt Ağa füzyonu yani!!

Yemekten sonra hemen yandaki Karoeke barına geçtik...Orada da .ıçımızdan "Sake'nin cilası Corona'dır abi" diye birşey uydurduk..İçerde bi sürü tavşan kulaklı şapka takmış ingiliz kız var..meğerse bi kızın bekarlığa veda partisiymiş...Çok garip/eğlenceli bir ortamdı...

En son hatırladığım artık nereden biliyorsa türkçe konuşan bir rus kızla birlikte Bon Jovi'den It's My Lifeeeeee diye saçmasapan şarkılar söylüyorduk...

Kuzen de ağır Bon Jovi'ci çıktı, Richie Sambora geri vokalleri falan yapıyo böyle...

Şu yandaki resme baktım da çok bi "Moskova'ya iş için gitmiş aç türk genci" havası var...Öyle diildi yani...Valla.

Hinduizm'in İncelikleri, Dünya Kupası Keyfi

2006-06-16T23:14:00.000+04:00

En son futbolla ilgilendiğimde Tanju Samsunspor'da oynuyordu.

Şimdilerde dünya kupası başladı ya, ofisteki elemanlar toplanıp maç seyretmeye gidiyorlar, ben de onlara takılıyorum sosyalliğe susamış bir şekilde. Geçenlerde TGI Friday's e gittik yine maç seyretmeye, dana kaburgası yedim bayıla bayıla, maç seyretmeyi de öğrendim biraz, "düpedüz ofsayt" falan diye çıkışlar yapıyorum yerli yersiz. Herşey iyi hoş da, ertesi gün salak gibi yarım saat dana kaburgasını anlattım Ajay'e...Adam hindu, inek kutsal hayvan, bunları biliyorum bilmesine ama gerçek hayat içinde tam olarak düşmüyor jeton Türk kafamda...Zavallım sessizce dinledi beni, kemiklerden nasıl etleri sıyırdığımı, ne kadar lezzetli olduğunu anlatırken...Sonradan "İİdcim, ben hinduyum biliyosun" diye başlayan konuşmayı duyunca başımdan aşağı kaynar sular döküldü...ne salakmışım ya..

Bir de dün Bar Zar diye biryere gittik Madinat Jumeirah'da...Canlı müzik vardı. Bir ara The Proclaimers'dan I would walk 500 Miles çaldı. Kendi aramızda "bunlar irlandalı mı iskoç mu" felan diye gereksizce tartışırken yanımızdaki ingiliz kılıklı tiplere sorduk, sormaz olaydık, kadınlı erkekli birbirlerine girdiler...Neyse sonuçta iskoç olduğu ortaya çıktı.

Duvarıma iki tane seramikten Tenten kapak sayfası resmi aldım.

Yine Lübnan'lı berbere gittim, yine kafama vurdu.

Böyle...

Yorgun Günler

2006-06-09T10:47:00.000+04:00

Haftanın dört günü şehir dışındayım...İlk başlarda çok zevkli geliyordu, "vayy be, bayağı işadamıyım" diye coşuyodum kendi kendime...Ama artık gına geldi, ya evli olsam ne olacaktı? Valla karım boşardı beni..Günlerdir Katar'daydım. Aynı oteli görmekten gına geldi artık.

Bir de otelin iki yüzü var, bir yüzü güzel manzaraya bakıyor, bir yüzü dandik binalara. Odaya girdim baktım gene aynı muhabbet aşağıdaki gibi:

İsyan ettim en sonunda, indim resepsiyona, "Adınızla biliyorum ulan artık sizi Allahsızlar!" dedim ingilizce (sormayın o ingilizceyi), "Adam gibi manzara verin bir kere de be!"
10 dakika sonra şuna bakıyordum, daha iyi değil mi?

Ondan sonra sonra son birkaç ayın saç-beyazlatıcı-kanserojen projesi için Katar Silahlı Kuvvetleri'ne gidiyorum. Benim askerliğimi yaptığım üssün aynısı neredeyse, illa o kapıya bir eski uçak konulacak yani, şart!

Arada da fırsat buldukça 45 derece havada çorba havuzunda patates olmaya gidiyorum 1-2 saatliğine.

Not 1: Arabamı bu hafta içi alıyorum sanki...
Not 2: Ay sonu 1 aylığına Türkiye'deyim, ilk durak İstanbul

Kuveyt Trajedisi

2006-05-28T23:51:00.000+04:00

Kuveyt'teyim. Saat gece onikiye yaklasiyor ve ben hala bugun yasadigim olayin etkisinden kurtulamadim.

Sabah. Icisleri bakanliginda sunum yapiyorum. Data Warehousing, ETL, Data profiling, Metadata Management hede hodo diye besinci vitede takmisim, cok iyi giden sunumlardan biri diye dusunuyorum bir yandan.

Derken toplantiya baskanlik eden adamin cep telefonu caliyor.

Derken adam 10 saniye sessizce dinliyor telefonun obur tarafinda konusan sesi.

Derken adam ayaga firlayip haykirmaya basliyor, kapidan kosarak cikip kayboluyor.

On dakika sonra ogreniyoruz ki adamin 4 yasindaki oglu evde oynarken uzerine akvaryum devrilmis...Oracikta olmus cocuk.

Kelimesiz kaliyorum. Cok onemli seylerden bahsediyoruz sanarken...Gercek hayat kapimizi kirip iceri daliyor. Kadinlar aglamaya basliyor. Allah rahmet eylesin demek istiyorum...ne ingilizcesini ne arapcasini bilmedigim bir cumle...Sessizce toparlanip cikiyorum kapidan.

Adamin yuz ifadesinin degistigi an hafizama kazinmis bir sekilde.

Toronto...

2006-05-17T21:29:00.000+04:00

Aslında geleli üç gün oldu ama deli gibi Longest Journey 2: Dreamfall oynamaktan blogu güncelleyemedim. Neyse ki dün gece "April! April! Hayııııııııır!" diye ağlayarak bitirdim de normal dünyaya döndüm.

1 haftalık eğitim için Toronto'ya uçuyorum. Dubai'den Frankfurt 6 saate yakın...Oradan toronto bi 9 buçuk saat daha. En son böyle San Francisco'ya uçmuştum da ayıptır söylemesi donum yırtılmıştı. Öyle bir uzun yolculuk yani!

Neyse bu sefer sağlam bir şekilde indim uçaktan, Toronto'da bahar yelleri esiyor. Dubai'nin onyüzbinmilyon derece sıcağından sonra cennete düşmüş gibi oldum. Bilgisayar oyunu arabalarına benzeyen taksiler gördüm.

Eğitimin adı "Information Management TOP GUN" ! Bayılıyorum bu amerikalıların gazlarına. Geçen ay gittiğimin adı da BOOTCAMP'ti! E bu kafayla tabi Afganistana'da girerler, Irağa da...diye ucuca eklenmiş düşüncelerle giriyorum sınıftan içeri...Derken eğitimi yöneten amcanın Vietnam Gazisi olduğu ortaya çıkıyor.
"Demokrasiyi kurtarıyorduk ne güzel YEAAAH" diye coşar gibi bir havası vardı sanki ya da ben iyice paranoyaya vurdum işi.

Adı ve gazı dışında herşeyiyle muhteşem bir eğitim başlıyor. Sabahları "HUU-HAAAA-ĞOOO" diye bağırıyoruz felan.

Neyse.

Ofisteki Aisha Toronto'da yaşamış yıllarca, gideceğimi duyunca dedi ki "aaa orada fariha var, seni gezdirir" Ben de tamam dedim. İkinci gün hakkaten geldi kızcaaz, altında eski model bir Porsche, Pakistanlı-çılgın-kız. Saolsun gezdirdi beni, yemeğe götürdü, kitapçıya götürdü, hatta hasta oldum diye (tabi ki hasta oldum ikinci günde) eczaneye bile götürdü ilaç almaya...

Bir de kule varmış bi tane CN Tower diye, onun tepesine çıkardı bimnemkaç yüz metre yukarıda. Kulenin bir bölümünde yeri şeffaf camdan yapmışlar, korkmam felan diyodum biraz yürüyünce başım dönmeye başladı, fotosunu çekip kaçtım hemen. Şimdi baktım da bu resimden birşey anlaşılmıyor, valla billa çok korkunçtu ya!

Toronto çok sevimli geldi bana. Saçma amerikan şehri gibi de değil ama tam avrupa şehri gibi de değil, arada bir yerde sanki.

Çok güzel kitaplar aldım...hatta o kadar güzellerdi ki oradayken bitirdim yarısını. Leonard Cohen imza günü varmış, "Şarkı söyliycek mi?" diye sordum, söylemiycekmiş, çok coolmuş, şarkı söyle diyince kızıyomuş, e o zaman imzaya ne gerek var kuru kuru deyip yoluma gittim.

Ne kadar avrupa havalı olsa da, Toronto da kurtaramamış kendini amerikan usülü manyak sağlık fetişinden. Hiçbiryerde sigara içilmiyor. Bravo, feci medeni!

"Smoking kills. So does intolerance!" kampanyama kim katılır?

Son gün beni TOP GUN seçtiler, buna ne demeli? Bir de şapka verdiler üstüne TOP GUN yazıyor! Benim patrona mail atacaklarmış "sizin kerastas top gun oldu" diye. Artık bi zam patlatırım diyorum...

Sevgiler...

Longest Journey 2 Heyecanı

2006-05-03T23:05:00.000+04:00

Bilmiyorum acaba birgün adventure bilgisayar oyunlarından sıkılacak kadar büyüyecek miyim? 29 yaşımın ortasında hayal edemiyorum o kadar "büyümüş" bir Yiit'i..

The Longest Journey...Gelmiş geçmiş en iyi adventure oyunlardan birisi..Ragnar Tørnquist'in muhteşem hikayesi...Bjørn Arve Lagim'in daha da muhteşem müzikleri..

"Any sufficiently advanced technology is indistinguishable from magic."
(Arthur C. Clarke)

şeklinde özetlenebilecek temasıyla beni büyüleyen oyunun ikincisi çıkmış şimdi de! Bu siyah-beyaz Dubai günlerimde ne bulunmaz fırsat benim için! Ama önce birincisini bir daha oynayalım değil mi? Aradan yıllar geçmiş! Bekle beni güzel yüzlü April, geliyorum!

Bir de haftaya kanadaya gidiyorum, dönüşte büyük update...

Arapça'nın Azizliği, Karaoke Gecesi, Havuz

2006-04-21T15:49:00.000+04:00

MTC Vodaphone Kuveyt'te sunum yapıyorum. Her dakikasında tutmak zorunda olduğum kahkahalarım boğazımda birikiyor.

Genel Müdür Mr. Barrak'ın yüzüne nasıl bakacağım?

***

Neyse kazasız belasız atlattım da döndüm Dubai'ye. Dün gece yeni tanışılangillerden Gülşah, Melek ve Emre'yle buluştum. Emirates Towers'daki Harry Gatto adlı karaoke barına gittik...Bi takım kokoş sarılı siyahlı kızlar ve biz vardık. Anlaşılan o ki buralarda en sevilen şarkı American Pie'ymış. Üç şarkıda bir "byeee byeeee miss american pieeeee" diye...

***

Da Greenz'in havuzuna gittim ilk defa bugün, o kadar kira veriyoruz yararlanalım dercesine...Maaşallah herkes pek bir tangalıydı! O kısmına itirazımız yok da, bir de yüzüstü yatıp, mayosunu indirip kıçını güneşte yakan herifler vardı. Onlar biraz bozdu dengemi. Fazla duramayıp kaçtım havuzu 100 tane çekik gözlü "vişi viçi voçi moşi moçi" diye işgal edince...

Berber Olayı

2006-04-19T00:01:00.000+04:00

Berber önemlidir. Tanıdık, bildik olması gerekir. Ağbi-kardeş ilişkisi ya da iki eski dost ilişkisi ister berber olayı. İlk defa gidilen bir berber ne kadar da huzursuz edicidir! Zırt-pırt değiştirilmez berber, yıllarca aynı kişiye kestirilmelidir saçlar...

Berkeley'deyken gittigim berberdeki çinli kız kafama tarağıyla vururdu biraz sağa sola hareket edince...O gün anlamıştım hiç kimsenin Türk berberi gibi olamayacağını. Söz vermiştim kendime, "Asla Türk berberinden başkasına gitmem" diye...

Buraya gelince de hemen buldum Türk berberini. "Venus Turkish Gents Saloon", içeri girer girmez sıla hasretini gideren bir hürmet, bir sıcak karşılama, "ağbi hoşgeldin, nasılsın, ne içersin, saçları nasıl yapalım" serisinin alışık olduğum huzuru.

...Derken yarın Kuveyt'te toplantım var, saat geç oldu, berberim kapalı, Mall of The Emirates'teyim, saçlarım feci uzamış, toplantıya böyle gidemem..Girivereyim şu Lübnan berberine diyorum...

Üç dakika sonra yine kafama tarakla vuruyor biri, anlaşılıyor ki geçen yıllar hiçbirşey öğretmemiş bana...

Not: İlk defa duvarıma birşey alıp astım.

Yogun Gunler

2006-04-18T18:57:00.000+04:00

Feci bir kosturmaca...Viyana'dan doner donmez Katar'a gittim...Bir hafta boyunca Katar Hava Kuvvetleri'nin ussunde anlamsiz bir sabah 6 mesaisi yaparak askerlik gunlerimi hatirladim...Doner donmez hazirlik...Yarin sabah Kuveyt. Biraz uyusam...

Viyana

2006-04-08T11:39:00.000+04:00

Dubai'nin sacma hayat tarzi yuzunden Greens'de hic karsilasmadigim komsumla tanisiyorum ucaktan iner inmez, bavul beklerken. Nadine bir ust katimda oturuyormus. Korkunc Sudan'li komsumdan sonra daha bir sevilesi bu kizcagiz, Alman'mis...Bir hafta surecek bir egitim icin buradayim. Ulkeye giriste binbir Scheize Turko kontrolunden gecip Nadine'le birlikte bizi sehir merkezine goturecek trene biniyoruz. Bana sorsalar Avrupa'nin en cok nesini seversin diye, hic dusunmeden trenlerini derim...Ohh mis gibi!

Ikinci neyini seversin deseler yine hic dusunmeden sari filtreli Marlboro'larini derim. Dubai'de beyaz filtreli igrenc seyleri icmekten gina geldi! Havaalanindan cikar cikmaz hemen bir paket sigara aldim, OHA, dortbucuk avro! Bu fiyata duman birakmam disari ben!

Otel daracik bir sokagi saran sevimli bir bina, arnavutumsu kaldirimlarda cantami tangirdatarak yurudum resepsiyona. Egitim ertesi gun basliyor. Sevincliyim, ozledigim sokak gezmeleri icin sabirsizlaniyorum. Ne oyle arabaya bin mall'a git, arabaya bin ise git! Biraz yuruyelim, saga sola bakalim, hava alalim, Oh be...derken gok ustume gumburrr diye bosaldi, o anda farkettim bir gomlek ve bir ceketle geldigimi, dunyanin her yerini Dubai sandigimi, Ayse Arman'dan hicbir farkim olmadigini...Islik calarak otelden cikmamla, kosarak geri donmemin arasi yaklasik 45 saniye! Zaten resepsiyondakiler de beni bekliyorlarmis, kapidan cikarkenki hayret dolu yuz ifadeleri hic bozulmamis, "Bu ordek nereye gidiyor o gomlekle?" dercesine...

Aksamustune dogru biraz gunes aciyor, hemen disari atiyorum kendimi. Avrupa'dayim artik, isim kolay; Once bir tane Dome/Dom/Duomo bulunacak, oraya dogru yurunecek, onun cevresi atraksiyon doludur zaten! Ah, ne keyifli birseymis sokak gezmesi, agzim kulaklarimda! Dom'u buluyorum hemen, meydaninda atlayip ziplayanlar, muzik yapanlar vs. Tek ilginc buldugum uc tane korun "Hololeeeiyyyooooooyololeyyii" diye cok guzel yodel soylemeleriydi...

Tam otele donerken gozum bir vitrine takiliyor, o da ne! Marklin trenler! Dukkan kapali, mecburen burnumu cama dayayip uzun uzun seyrediyorum en sevdigim oyuncaklari. Kucuk parmagim kadar lokomotifler, vagonlar, tirnak kadar raylar, muhtesem! Marklin'leri benim kadar seven babami dusunuyorum...

Ertesi gun egitim basliyor, BLOO diye iki metre uzunlugunda ve ikiyuz kilo agirliginda amerikalilar veriyor egitimi, herifleri ciddiye almamak mumkun degil! Egitim IBM binasinin tepesinde, guzel bir Viyana manzaramiz var teorik olarak ama gel gor ki adamlar yanyana durunca birak Viyana manzarasini, duvardaki projeksiyonu bile goremiyoruz...

Biliyorum ki buralarda biryerde bir muze var ve icinde bizim ikinci Viyana kusatmasindan kalan seyler sergileniyor. Hassas bir konu mudur acaba diye dusunerek usulca soruyorum resepsiyondaki herife, herif bir anda cosuyor! "Oooo Heeregeschichtliches muzesine gidicen, kanli sancak var orada, Kara Mustafanin kellesi de kesildi zaten, bir daha gelmeyin kotu yapariz" felan diye sayiklarken birakiyorum onu ve muzeye dogru yola cikiyorum. Heerebimnemne dedigi Askeri Muze demekmis. Arsenal diye bir yerde. Arsenal olayini strateji oyunlarindan biliyorum, silah uretilir, asker egitilir bu arsenallerde!

Muzenin bir bolumunu ikinci Viyana kusatmasina ayirmislar, birinciden bahseden yok, peh! Gozu donmus Turk'leri resmeden tablolar, bizimkilerin ince ince islenmis kiliclari, zirhlari, ok ve yaylari...Kanla kapli sancagimiz ve bir camekan ardinda huzunlu bir sekilde duran Osmanli sultaninin muhuru...2. Mustafa'ya ait oldugu yaziyor ama benim bildigim padisah 4. Mehmet o zaman...Anlayamadim.

Gunler geciyor, egitim oldukca yorucu...Bir aksam lobideki bilgisayarin basinda otururken hos bir hatun geliyor yanima, "aynin maynin zwaynin uberzetzung" diye birseyler soyluyor, kendisine Almanca'min berbatin biraz altinda oldugunu, Lisede 2 donem ustuste aldigimi ancak en son sozlude Berk'in kopya diye siranin altindan bana gosterdigi almanca seks dergisinin almancayla ilgili son cabam oldugunu anlatiyorum. "Onemli degil" diyor, "Ben de konusmami ingilizce yapacagim zaten". "Ne konusmasi?" diyorum, "Gel de gor" diyor ve beni otelin toplanti salonlarindan birine goturuyor. Toastmasters adli kulubun bir toplantisina katilmak uzere oldugumu soyluyor adinin Renate oldugunu ogrendigim hos hatun. Hic duymadim boyle bir kulup, Toast! Toast! diye kadeh kaldirip kafayi mi bulucak acaba bu Toastmaster'lar diye dusune dusune girdim odaya...Megerse konusma ve ifade yetenegini gelistirmek icin kurulan bir kulupmus. 3 kisi sirayla kursuye cikip istedikleri bir konu hakkinda ancak sinirli bir sure icinde odadakilere bilgi veriyor, daha sonra dinleyiciler konusmaci hakkinda degerlendirme yapiyorlar. Cok eglenceli oldugunu soyleyebilirim. Toplantinin sonunda benim izlenimlerimi duymak istediler, ben de onlara cok zevk aldigimi, benim isimin de aslinda kisitli bir sure icinde bir odada toplanmis asik yuzlu insanlara derdimi anlatmak ve hatta onlari ikna etmek uzerine kurulu oldugunu anlattim...Tesekkur edip ayrildim Toastmasters kulubunden...

Son gun havaalanina gitmeden once bir tip muzesine gidip, 17. ve 18. yuzyillarda yapilmis balmumu anatomi modellerine ve garip tip aletlerine baktim dehset icinde. Fotograf cekmek yasak oldugu icin gosteremiyorum ne yazikki...

Yagmur ciselerken ayrildim Viyana'dan, "Dubai'de hava 29 derece" dedi pilot...

Hint Mutfağı, Burcu Sürprizi, Çöl Safarisi

2006-03-27T21:24:00.000+04:00

Gene ihmal ettik günlüğü, kocaman hikayeler birikti...Gözlerimi kapıyorum, beş gün öncesine dönüyorum ve anlatmaya başlıyorum:

Bir öğlen vakti ofisteki hintli ekip "Haydi!" dedi, "Çok özel bir güney hindistan lokantasına gidiyoruz, bıktık senin İstanbul bimnenme lokantandan!"

Kalktık gittik Bur Dubai'de bir yere, girdik içeri, oturduk...Tabak niyetine kocaman bir muz ağacı yaprağı koydular önümüze, yanına küçük küçük kaplarda bir sürü sos, ıncık-cıncık şeyler felan..Sonra çeşitli pilavlar, kızarmış garip bitkiler ve ne olduğunu kesinlikle anlamadığım eliyın şeyler koydular yaprağın üzerine...Incık-cıncıkları bunların üstüne döküp yedik...Sonra kızarmış acılı bir balık geldi...Tek kelimeyle muhteşemdi! Meğerse ben bu Hindistan'ın kuzeyini sevmiyormuşum arkadaş! Yemekten sonra bütün hintliler tek tek gelip sordular beğendim mi diye, her yediğim şeye annem/teyzem/babaannem bunun daha güzelini yapar dediğim için herhalde...E tabi buna söyleyecek söz bulamadım, gerçekten çok güzeldi.

Geçelim.

Müge dedi ki "Bizim ofisten bimnemkim gelecek, sana paket yolladım, havaalanında karşıla pakedini al, kızı da oteline bırak, hayvan demesin arkandan". "Tamam" dedim, gittim havaalanına, bir baktım ki "Bimnemkim" dediği meğerse bana sürpriz yapan bir Burcu'ymuş! Ama paket kısmı doğruymuş, Müge bugüne kadar hiç yollamadığı resimleri topluca göndermiş, aferin Müge'ye!

Burcu'nun şerefine ilk defa balkonumda kahvaltı etmiş oldum, tabiyki pancake eşliğinde, güzelmiş balkonum meğerse!

Burcu evime birkaç şey aldı, ev sanki biraz daha eve benzedi...böyle bardak altlıkları felan.
Ertesi gün bankaydı, ofise uğramaktı derken rezil oldu...Sonra bir gece "Corpse Bride" ı seyrettik, dandik bir kopyadan...Ama ona rağmen filmin güzelliği görüntünün kalitesizliğini unutturdu...

Sonra plaja gidelim dedik, gerçi ben demedim de, Burcu haklı olarak plajı görmek istedi, iyi ki de istedi, kalktık Hilton'un plajına gittik, bayaa poşayız dedim içimden...Çok güzelmiş meğerse Dubai'nin plajları...Kocaman dalgalar vardı, çocukluğumda oynadığım dalgalar-uzaydan-gelen-istilacılar-ben-de-onları-durdurmaya-çalışan-süper-kahraman oyununu oynadım kimseye çaktırmamaya çalışarak...Yalnız oyun moyun dalgalar cidden çok ciddiydi, bikiniler felan uçuşuyordu havada her dalga çarptığında...heheh.

Arada Hayrettin (eski işyerinden arkadaşım, bir proje için buradaydı o da) aramıştı ve çöl safarisi ayarlamıştı bizim için...Plaj sonrası Hayrettin'le buluştuk bizim ofisin önünde, sonra jipli bir amca geldi aldı bizi...İçerde iki çekik gözlü bir tane de tam nereli olduğunu anlayamadığımız bir amca daha...Gittik gittik bir toplanma yerinde durduk...Hindistan cevizi aldım ama hiç bizim bildiğimiz hindistan cevizine benzemiyor, fırt fırt diye kesip içine bir kamış koydu verdi adam elime...Çok az şekerli ılık su...Normalde insan olan içmez ama safariye çıktık ya, hemen havaya girdim...

Neyse efendim, tekrar çıktık yola, gittik gittik, bir anda rööaaağğrr diye sola saptık ve kumların üzerinde bulduk kendimizi...Gerçek anlamda çölü ilk defa gördüm, nefes kesiciydi! Bir kum tepesinin üzerinde durduk, ayakkabılarımızı çıkarıp bastık kumlara, her nefeste rüzgarın savurduğu kumların göğsüme doluşunu hissettim, birkaç dakika içinde heryerim kum oldu, korktum ve çölün ne kadar dehşet verici olduğunu düşündüm bir yandan kahkahalar atarken...

Sonra tekrar çıktık yola, tangır-tungur, kum tepelerinden yan tan kayarak, her saniyesinde nasıl devrilmediğimizi merak ederek...Çekik gözlü teyze çok fazla dayanamadı bu duruma, bbbböööÖöööÖöĞĞĞAAAAA BBBBÖÖÖÖÖĞĞĞEEEEĞĞĞAAA diye kusmaya başladı, olay iyice fantastichen boyutlara ulaştı, kahkahalarımızı tutamaz olduk, kadın kusuyor, biz gülüyoruz HUAAA diye...ne ayıp.

Neyse en sonunda tangırtı tungurtu kısmı bitti ve çölün ortasında kurulmuş Tatooine tadında biryere geldik...Luke! Luke! diye bağırasım geldi ama tuttum kendimi. Deve koymuşlar iki tane, binebiliyor muyuz diye sorduk, binebiliyormuşuz, bindik...Adam yalandan bir tur attırdı 30 saniyede, ben "İleriiiii!" diye ufukları gösterirken...

Daha sonra olaylar iyice çığrından çıktı, Tatooine kompleksine girer girmez arap kıyafetleri giymiş hintli bir cüce karşıladı bizi...Arap kıyafetleri giydik, yer sofralarına oturduk, ortada bir pist var halılardan oluşturulmuş, dansöz çıkacak dediler, heyecanlandık! Dansöz dedikleri upuzun sarı saçlı, fashion tv mankeni tadında rus bir kız! Nasıl olur böyle birşey diye birbirimize sorarken ve yalandan danslarını izlerken kız bir anda Burcu'yu kaldırdı! İşte o an göbek dansının kurtulduğu an olarak tarihe geçti, Burcu rus kıza parmağını gösterdi, kendini işaret etti ve "Bak o böyle yapılır" dercesine gösterdi doğrusunu! Seyirciler kendinden geçti! Sonrasında yemek, güzel sohbetler, bol kahkaha ve eve dönüş...

Dubai'de bir hafta da böyle geçti değerli izleyenler...

Kuveyt...

2006-03-21T23:10:00.000+04:00

Pek fazla göremedim Kuveyt'i açıkçası...Görecek pek birşey yok zaten dediler...Birkaç garip görünüşlü kule dikkatimi çekti, o kadar. Le Meridien çok güzeldi...Buradaki ofis iyi iş yapıyor olmalı, özel ilgi ve alaka gördüm, normalde alışık olmadığım. "Mr. YiCit, we were expecting you" diye kapılarda karşıladılar ellerinde portakal sularıyla...Bir de zarf koymuşlar odaya, adım yazıyo üstünde, açtım otelin müdürünün ağzından yazılmış, "Cep telefonum şu şu, bir sorunuz olursa lütfen arayın" diyor amca.

Oha! Ne sorsam şu herife diye kırk saat düşündüm, hiçbirşey bulamadım, yorulup uyudum...Hakkaten ne sorulur ki? "Alo? Baba otel yapmışsın ne iş?" Yok yok, ben biznızmen olamadım daha! Yatak çok rahattı, söylemeden geçemeyeceğim, aferin Le Meridien!

Ertesi sabah toplantı için gittiğim otelden gördüğüm kadarmış Kuveyt'in görmeye değer manzarası, IT müdürüne "Bir saniye habibi" deyip japon turist gibi fotoğraflar çektim...

Bankadaki toplantı iğrenç geçti, meğerse iğrenç geçsin diye düzenlenmiş zaten, sonradan öğrendik. Diğer toplantılar üzmedi bizi, güleryüzle ayrıldık dünyanın petrol rezervlerinin %10'una tek başına sahip olan küçük ülkeden...Zaten aksi olsa Kuveyt diye bir ülke olur muymuş Allah için, açın bakın bir haritaya!

Dubai Desert Rock Festival

2006-03-17T12:50:00.000+04:00

Sibel'in old school rocker olduğunu yazmıştım önceden. Perşembe günü telefonum çaldı, "Konsere gidiyor musun?" diye kısa ve net sordu Sibel, ilk başta anlamadım, ama sonra söyleyince hatırladım: Desert Rock Festivali! Megadeth, Three Doors Down, Testament, Reel Big Fish...Rock ölmedi ulan!

Teknik aksaklıklar nedeniyle ancak dokuz civarı gidebildik festivalin yapıldığı kum deryasına...İçeri girdiğimizde Three Doors Down çalıyordu. Her ne kadar bir "Kryptonite" dinlemesi farz olsa da, kaçırmışız, onun yerine ikinci favorim olan "I'm a loser"'ı dinledim zevkle.
Çevreye bakınca siyah botlar, siyah etekler, beyaz suratlar ve siyah makyajlar gördüm. Bazı şeyler hep değişmeden kalır mı acaba? Rahatlatıcı birşey (bana göre) 10-15 yıl öncesinin tarzının hiç değişmeden kendini yeni nesile aktarması. Tabi biraz özgürlük rüyasından uyanıp sağa sola bakınsak göreceğiz çevremizdeki Coca-Cola, Philips, artık-kim-sponsorsa çemberini...Rock kontrol altında şekerim.

Uzatmayalım, sonunda megadeth çıktı, roma sütunlarının önünde, kocaman "Unequality For All" yazısıyla. Dave Mustaine üçgen gitarı ve deri pantalonuyla zaman makinesinden çıkmış gibi durmasına rağmen sahnede bir tanrı gibiydi valla, CINCIGICINCIGICIGI diye saatlerce yorulmadan çaldı durdu. Megadeth hastası olmamama rağmen, eve dönüp mp3 indirmeye başladım hemen, o kadar güzeldi!

Konserden sonra üstümüz başımız kum içinde suyun öteki tarafına geçip Lale, Fırat ve William üçlüsüne katıldık, bir Lübnanvari barda...Adı Hamam mı ne?..İçerde "Ya Habibiii yallayaaavalleeeaaaoo" diye göbek atıyor herkes, hemen rock ruhunu sattık ve ortama ayak uydurduk. 21. yüzyılda rock da, metal de biryere kadar, kusura bakma Dave'ciğim! Gerçi benim enerji seviyesi çok düştüğü için çok uzun ayak uyduramadım, oturdum kaldım yerimde...

Roger, Babam, Ben

2006-03-11T00:52:00.000+04:00

Festivalin son günü, son konser...Supertramp'in efsanevi solisti, şarkı ve söz yazarı Roger Hodgson sahnede! Yaşım küçük olmasına rağmen, babamın en sevdiği gruplardan biri olması nedeniyle evde-arabada dinleyerek, babamla beraber piyanoda "Breakfast in America" ve gitarda "Give a Little Bit" çalarak büyüdüğüm için heyecanla girdim içeri saat 10'a doğru. Yine sahnede bir adam, yine "dabadabadabba-herkes haftada 17 kez orgazm oluyor-dududududruburubabu-tüm erkekler çok yakışıklı-bibabbadudidadu-tüm kadınlar çok güzel-lürülürülürülü-tüm bebekler sağlıklı" diye şarkılar söylüyor...Esas ilginç olanı bu müziğin köklerinin zenci kölelere dayanması. Acaba diyorum, onca eziyet, zulüm ve acı içinde kendilerine bir hayal dünyası mı yarattı bu adamlar? Unutmak için, kaçmak için...kimbilir?

"Give A Little Bit" diye cart diye girdi sahneye Roger Amca...Keyifle bir sigara yaktım, babamın purosunun da kokusu geldi sanki burnuma...Davul yok. Sadece iki kişiler. Bir saksafon ya da klarnet çalan abi bir de Roger Amca, bazen gitarlı, bazen piyanolu, bazen Korg'unun başında, alışık olduğumuz Supertramp sentetik sesleriyle...Take the Long Way Home, Logical Song, Dreamer, -bana Supertramp'i sevdiren (Oğlum hiçbirini sevmediysen bunu dinle diyen babamın hayali) - Don't Leave Me Now, I wish I was In London, tabi ki Breakfast In America, It's Raining Again...Rüya gibiydi...Avazım çıktığı kadar bağıra bağıra eşlik ettim tüm şarkılara...

Konser sırasında Dubai'yi güzel özetlediğini düşündüğüm bir olay oldu. Roger Amca, "Aranızda hiç doğma büyüme Dubai'li var mı?" diye sordu, bütün seyircilerden tek bir coşkulu "NOOOOOOOOO" cevabı aldı...heheh.

Sonra babamla ilgili komik bir anı geldi aklıma...Babamın "Adam oturmuş yazmış" diye bir lafı vardı. Mesela Depeche Mode sevmez, ama Somebody için "Adam oturmuş yazmış" der. Sever onu yani. Diğer şarkılar oturup yazılmamıştır. Oturup yazılsa onlar da güzel olacak yani! Ya da Scorpions..Hayatta sevmez ama Still Loving You'yu oturup yazmıştır adam, onu sever. Hahahahahahaha yazarken bile kahkahalarımı tutamıyorum! İlahi Baba, umarım herşey yolundadır oralarda...

Kool & The Gang & The Yiit

2006-03-10T01:10:00.000+04:00

Görür görmez almıştım biletimi, haftalar öncesinden...Kaçırılır mı hiç Kool & The Gang? Dubai Caz Festivali kapsamında, festivalin ikinci günü son grup olarak çıkacaklar. Diğer gruplar sırf caz, o yüzden geç gittim bizimkilerin çıkmasına yakın. Cazı anlamıyorum. Caza inanmıyorum. Bekliyorum ki birgün bütün dünya televizyonlarında aynı anda bir açıklama yapılsın: "Birleşmiş Milletlerin yaptığı bir araştırmaya göre aslında hiç kimse caz sevmiyor sayın seyirciler", hemen inanacağım, yemin ediyorum. Nasıl bir dünyanın müziğidir caz, güya müzikten anlayan biriyim, hiç anlamıyorum?

Da-ba-di-bidu-bida-afikada çocuklar ölmüyor-dü-dü-dü-dü-şehirlere bombalar düşmüyor-dud-dururuduru-hiç kimse aç değil-dabaridababba-herkes çok zengin-babbba-baab-baraba-herkes çok mutlu-lürülürülü...tek duyduğum bu, nedir bu? Cahilliğim, yontulmamışlığım için bağışlayın beni ama caz bu hayata ait değil bence...

Öyle bir caz-sever kitle varmış ki meğerse Dubai'de, park yeri yok, tepelere, dağlara, havuzların içine parketmiş millet arabalarını...güç bela bir yer buldum kırk saat dolanıp. İçeri girdiğimde Alman bir kadın dübürübürü bişeyler söylüyordu. Berk'i hayal ettim hemen, "Abi çok iyi yaa" diye kıçını başını sallardı orada olsa...Sabırla bekledim ve en sonunda çıktı herifler...Sahne şovları başlı başına bir olaydı, çok geçmeden dansederken buldum kendimi. Manyak gibi tek başıma diil ama. Dubai'ye ilk geldiğimde havaalanında tanıştıım Rus kızcaaz oturuverdi yanıma...Ben de konsere tek başına gitme bunalımımdan kurtuldum...Artık Celebration mı desem, Jungle Boogie mi desem, Get Down On It mi desem, Fresh mi desem...bilemiyorum...Saatlerin nasıl geçtiğini anlamadım..Çıkışta sarhoş bir ingliz dörtlüsü gördüm, üç erkek bir kızdan oluşan. "Bizi şu otele götür meyt, noolursun meyt" diye yalvarınca tamam dedim, götürdüm istedikleri yere..."Sen de gel feci parti var" dediler ama gitmedim..Kool & The Gang keyfimi bozmadan eve döndüm...

Yarın Supertramp'in solisti Roger Hodgson çalacak, bu sefer yalnız gitmeyeceğim ama, babamın hayali de yanımda olacak...

Oman, Qatar...

2006-03-08T22:29:00.000+04:00

Binbir toplantı yapmak üzere üç günlük bir seyahate çıktım. Sırasıyla Oman'a, oradan da Qatar'a gidilecek. Sabah havaalanında Ajay'le buluşuyoruz. Gayet havalı bir şekilde otomatik check-in yapan makinanın başına geçiyoruz, parlak karavatlarımız ve kuru temizlemeden yeni çıkmış takımlarımızla, check-in gişelerinin önünde upuzun kuyruk olmuş diğer yolcuları aşağılarcasına...Dört dakika sonra makine kartlarımızı yutuyor ve biz de normal insanlar gibi kuyruğa katılıyoruz, yeryüzüne hapsolan Paladin gibi... Uçağın kalkmasına onbeş dakika kala bekleme salonundayız, anons yapılıyor, bir onbeş dakika rötar varmış...Boğazına düşkün olan Ajay, "Haydi" diyor, "Marhaba Lounge'a gidelim, benim golden amex var ayıptır söylemesi, beleş kahvaltı ederiz", bayılıyorlar beleşe! Biniş kartlarımızı kapıdaki abilere teslim ediyoruz, "beş dakika sonra söz geri gelicez çok çişimiz geldi" felan diyoruz, çıkıyoruz kahvaltı etmeye...Geri döndüğümüzde öğreniyoruz ki bir onbeş dakika daha rötar var. Gerisin geri dönüyoruz Marhaba Lounge'un rahat deri koltuklarına...Sonra ben uyuyorum, ne kadar olduğunu bilmiyorum, Ajay'in dürtmesiyle uyanıyorum, "Kalk, Yiğit Kalk! Herkes bizi arıyor!!"

Meğerse ben uyurken ve Ajay telefonundaki garip oyunu oynarken bütün yolcular uçağa binmiş, herşey hazır, teorik olarak biz de içeride görünüyoruz! Uyanığın birisi farkediyor bizim olmadığımızı, heryerde bizi arıyorlar! Siz hiç o yolcuları uçağa taşıyan basık, garip otobüslere tek başınıza bindiniz mi? Benim için bir ilk oldu açıkçası! Şöför şaşkın, kim bunlar, nereye götürücem ben bunları felan diye soruyor sağa sola. Pistin kenarında bir yerlere doğru ilerliyoruz. Ara sıra bir uçağın yanında duruyoruz. Şöför camdan pilota bağırıyor: "Muscat uçağı bu mu?" diye...Olumsuz cevabı alarak tekrar yolumuza devam ediyoruz, uçağımızı arıyoruz!! Bir ara iyice garip birşey oldu, kendimizi şehir trafiğinde bulduk! Neyse sonra hemen tekrar geri girdik piste..Uzatmayalım, bir şekilde uçağımızı bulduk. Hostesler kapıda karşıladılar bizi muhteşem gülümsemeleriyle ama ben gözlerini okudum tek tek: "Nanıskym! Welcome Sir! Nanıskym! This way please oorrrrrrroozzpppçççcccğğğğ"

Havaalanından dışarı adımımı atar atmaz telefonumu düşürdüğümü farkediyorum, hemen koşuyorum Emirates gişesine "aman aman" diyerek...Uçağı aratıyor telsizli abla, ama hiçbirşey bulunmuyor. Sağlık olsun diyorum, zaten fazla bir arayanım da yoktu...

Muscat'a görür görmez aşık oluyorum. İlk dikkatimi çeken şey, burası tıpkı Tropico oyunundaki adaya benziyor - ada olmamasına rağmen - neredeyse "Vebba Vevbba Vevbba!" diye şarkısını duyar gibiyim. Heryerde palmiyeler, yeşillik...İkinci dikkatimi çeken şey fantastichen cami tasarımları..Otel desen muhteşem, keşke biraz vaktim olsaydı da tadını çıkarabilseydim! Apar topar toplantıya gidiyoruz Muscat ofisteki elemanlarla...

Bir bakıyoruz aaa bizim Lübnanlı süper-komik Remzi de burada, yaşasın! Ciddi toplantı ortamımıza renk katıyor, komiklikleriyle..En ciddi adamları güldürdüğünü gördüm, söylediklerini ben söylesem, yaptıklarını ben yapsam olmaz, ama o yapınca en sert adamlar bile göbeklerini tuta tuta gülüyorlar...

Toplantılar silsilesinden sonra otele gidiyoruz yorgun argın. Remzi "Bilardo oynayalım" diyor, "Aaa ne güzel, tamam!" diyorum. Üstümü değiştirip aşağıya iniyorum, bir bakıyorumn bilardo dediği snooker! Snooker oynayan tek Türk olduğumu hayal ederek Eurosport'tan gördüğüm kadarıyla yalan yanlış oynuyorum. Ajay'i görseniz, sanki ingiliz beyefendisi, bir smokini eksik! Hepimizi yeniyor kolayca, geceyi kapatıyoruz.

Ertesi sabah otelin muhteşem manzarasına karşı kahvaltımızı ediyoruz, Ahh keşke birkaç günüm olsa buranın tadını çıkaracak, ama hayır, dokuzbuçukta yine toplantı...Akşamüstü otele döndüğümüzde lobideki kuyruklu piyanoyu kestirdim gözüme...Ajay'i de aldım yanıma, oturdum başına...Beraber bir Billy Joel çalıp söyledik, bol bol alkış aldık! Sonra güzelim manzaraya son kez bakıp Doha'ya gitmek üzere yola çıktık...

Doha (Qatar) ile ilgili tek güzel şey otel odamdı...Otel odamla ilgili tek güzel şey de muhteşem koltuğuydu ama küçük mutlulukların insanı olarak çok keyif aldım oturup ayaklarımı uzatmaktan. Ertesi gün yapcağım demoyu hazırladım özenle, herşeyi hazır ve çalışır bir şekilde bırakıp uyuttum bilgisayarımı...Dile kolay yirmi kişi izleyecek canlı demoyu...Oteldeki herkes aşırı kibar, boğulma noktasına getiriyorlar insanı. "Splendid" falan gibi garip ingiliz ekolü kelimeler kullanıyorlar. Oda servisinden tost istedim peynirli, "EXCELLENT CHOICE SIR!" falan diye coştu adam. Havaya girdim ben de, ne seçim yaparmışım diye...

Otelin canlı müzikli iki adet barı var dediler, bakalım dedik, birincisinden içeri girer girmez hayatımda gördüğüm en garip bar olduğuna emin oldum.
Yüzlerce filipinli düşünün, boy ortalaması 1.40, hepsi dansediyor...Sahnede bir tane filipinli gay herif, yanında üç tane filipinli kız..Herif kıçını sallıyor, hep bir ağızdan "HALLELUJAAAAHHH" diye bir şarkı söylüyorlar! Nooluyoruz, nasıl biryer burası derken bir anda kızların birisi sahneden atladı, "Moşi Moşi goşi fatta-mi" diye çığlık çığlığa bi şarkı söylemeye başladı...Müziği dinleyince anladım ki "Don't you wish your girlfriend was hot like me"'yi söylüyomuş...Biz hemen kaçtık oradan.

Diğer barda bulgar bir kızla herif, herifin elinde 80'lerin sapının ucu olmayan elektronik gitarlarından var, "We dort need one educamon" diye coşuyolar...Allah allah diyerek odalarımıza kaçtık oradan da...Ertesi sabah toplantıda tam adam beni tanıtırken ve sahneye (sahne mi neyse o işte..kürsü..) bilgisayarımın çökmesi, yeniden başlatırken en cool halimle başka şeylerden bahsederek izleyicilerin dikkatini dağıtışım, binbir duamın kabul olması sonucu ikinci seferde herşeyin çalışması ve alnımın akıyla toplantıdan çıkışım...Sonuçta Dubai'ye dönüş...

Sonsöz: Cep telefonum kapalı birkaç gün için!

Birtakım Şenlikler

2006-03-03T21:32:00.000+04:00

Perşembe gecesi (ki Cumartesi gecesine tekabül eder batı toplumlarında) Lale'nin ve benim geçmiş doğumgünlerimizin kutlanmasını da içeren bir toplanma olayına girildi. Gitarımı, Waffle makinamı ve muzlarımı kaptığım gibi Lale'nin evine gittim. Bu arada hep oraya gidiliyor çünkü evi kocaman, ayrıca bu ağırlama işlerini iyi biliyor kızımız. Bir gittim ki sofralar kurulmuş, yeni yüzler belirmiş masanın çevresinde...Hmmm, sayalım: Sibel, Didem adlı hatun kişiler -onlar da Emirates'te çalışıyorlar-, Florida'lı arkadaş William (ki Türkçesi inanılmaz boyutlara ulaştı, "deeermişim" falan diyor adam) ve Komik Herif Fırat© , Lale ve bendeniz...

Gitarı elime alışım, Sibel'in old school bir rocker çıkışı, hep bir ağızdan şarkı söylemeler ve Fırat'ın Türkçe şarkı sözlerini William'a simultane çevirileri ile neşelenen gecemizin müzikal bölümü, Türk genetik özellikleri nedeniyle artık gitarla çalınamayacak şarkıların söylenmeye başlamasıyla ilerledi ve en sonunda "Benimle Oynama", "Aboneyim" seviyesinde (ya da seviyesizliğinde) son buldu...Bu arada birşey farkettim...benim her gitar çalarkenki fotoğrafım aynı!

Gecenin devamında, mezeleri tükettikten sonra, bize en yakın mutfak olan Lübnan lokantasından yemekler felan geldi, "Şavırma"'larımızı yedik (Bildiğin döner dürüm ulan) ve South Park'ı yapan heriflerin yaptığı Team America adlı filmi seyretmeye başladık William'ın tavsiyesi üzerine...Aslında çok komik ve güzel bir filmdi ama hatunların "Türküz ulan biz ne Team America'sı ulaaaaeeeyynnnnn" diye çılgın-türk coşmaları sonucu film yarıda kesildi ve hiper-uzay atlamasıyla "Teğk teğk! AGardı bağg saçlarım Teğk Teğk" diye parmak şıklatırken bulduk kendimizi....

...Sonra bir anda Sibel'in hintli taklitlerine gülerken buldum kendimi..Yavaş yavaş alışıyorum dedim buraya, yerel esprilere gülmeye başladığıma göre...derken saat 1:30 oldu ve binadan çıkma saatimiz geldi...Polomu servise götürme bahanesiyle alıp yerine verdikleri çılgın peugeot 206'ımla döndüm eve alkollüymüşcesine..

Ertesi gün bir gece önce yapılamayan waffle'ların hayaliyle uyandım ve kendime gelip Lale'ye gittim. Ertesi gün sınavı var diye harıl harıl ders çalışıyor "A340 bimnemnenin gaydırıguppak çantası nerede? Adamın biri osura osura ölüyorsa naapılır? Yolcunun kukusuna yengeç kaçarsa hangi alet kullanılır?" vs. gibi sorularla cebelleşiyordu...Hemen waffle'ları yaptım, mmmm nefis oldular! Bak gene resmini çekmeyi unuttum! Ata Demirer'in şovunu bulmuş biryerden, onu seyrettik beraber. Cidden komikmiş herif canım!

Sonrasında Lale'yi dersiyle başbaşa bırakış, arabada tesadüfen Mr. Jones çaldı...Yıllardır dinlerim sözlerinden bir halt anlamam ama yine de hüzünlendirir beni parça parça laflar...

"....She's suddenly beautiful
We all want something beautiful
I wish I was beautiful...Believe in me
Help me believe in anything
I want to be someone who believes...Believe in me
Because I don't believe in anything
And I want to be someone to believe...."

Doğumgünüm

2006-03-01T22:21:00.000+04:00

29 oldum...30 gibi birşey. İlginç bir his diyebilirim. Karpuz kokulu mum aldım kendime. Biberli cashew (türkçesini bilemedim-ayıp) eşliğinde kutladım doğumgünümü. Dün gece 12'yi 1 felan geçe Baran aradı içine doğmuş gibi...Haberi yok tabi doğumgünümden felan. Söyleyince çok şaşırdı, hemen pay çıkardı kendine "eee işte dostluk hede hödö" diye, havalara girdi...heheh.

Haftasonu için pancake projem var. Bu Aunt Jemima da kimse artık, az ekmek yemedi bu işlerden haa!!

Haftasonu

2006-02-25T20:23:00.000+04:00

Ekmek yaptım evde. O kadar güzel oldu ki fotoğrafını çekemeden yedim bitirdim. Hamurun yarısını da dondurmuştum, onu götürdüm Lale'ye ertesi sabah. Domates, salatalık, zeytin, yumurta felan...Ekmekleri de bişirdik, Türk usülü kahvaltı yaptık Fırat (Komik herif var ya o) Lale ve ben...Çok güzeldi. Sonra Emirates Mall'a gidip Memoirs Of A Geisha diye bi film seyrettik. Güzeldi ama nedense bunalıma soktu biraz. Karamelli cips var burada, bayılıyorum! Tuzlusunun yüzüne bakmam valla karamellisi dururken! Sinemadan çıkıp art cafe diye biryerde oturduk, çok sevecen biryer. (Duyuyor musun Müge! Çok sevecen, evet.)

Fırat bizi gaza getirmeye çalıştı, "Haydi coşuyoruz ub-dıs ub-dıs, pepperminte gidiyoruz ub-dıs ub-dıs, haydi gençleeeer areeee youuuu readddddyyyyyyy i i ii ii ii" felan diye ama gelmedik oyunlara, paşa paşa eve döndük, biraz müzik dinledik. Ben kola içtim onlar da bir şarap devirdiler...sonra tıpış tıpış eve...

Temizlikçi kız gelecekti, bir türlü gelmiyor. Sonra gelmesi gereken günün ertesi sabahında zırrr! kapıda. "Valla billa gelicem, iki gözüm Şiva'nın önüne aksın, Ekmek-Ganesha çarpsın" diyor, tamam diyorum, gene gelmiyor. Tam şarkıdaki gibi!

"...And she promises the earth to me and I believe her, after all this time I don't know why..."

Evi de .ok götürüyor bu durumda.

Not: Pıt'ımı çok özledim... Alıyorum haberlerini ama...Çıkıp beş gün dönmüyormuş eve çapkınım!

Kısa Kısa...

2006-02-22T22:39:00.000+04:00

Bahreyn'e gittim. Aynı Dubai sanki. Hemen de yapıştırırım genellemeleri iki günde! Formula 1 yapıyorlarmış, bravo! Ama insanlar farklı. Elektrik Bakanlığı diye birşey var, oradaydım hep. İnsanlar çok sevecendi. Sevecen de tatsız bir kelimeymiş..
Otel odamın çok güzel manzarası varmış meğerse, sabah çıkarken farkettim. Moda'da otururken de böyle oluyordu, anlamıyorum ben bu manzara olayından. Çok okuyan mı bilir çok gezen mi?
Emirates'te fantastik hostes arkadaşlar gördüm. Kedi kız Niima ve Rohan'lı Leena olarak adlandırdım kendilerini.
Uçak durur durmaz ayağa kalkan insanları sevmiyorum. İnatla bekliyorlar, iki büklüm. Ben de onlara ne kadar karşı olduğumu göstericem diye utanmasam horlama taklidi yapıcam..
Şarkı yapma mojosu birikti, mikrofon yok, kablo yok...Üşengeçlik başladı hemen.
Bahreyn ofisten alman bir ablayla birlikte çalıştık iki gün, dün akşam benim otelin barında birşeyler içelim dedik, bizimki iki bira içince "Çok seviyorum proje yönetimini yiit anlıyo musun ha, gantt çartı çiziyorum boş zamanlarımda" diye coştu...of ki of.
Kuzen Cem de blog olayına girmiş, yıllardır farketmediğimiz bir yazma yeteneği varmış meğerse!
Kendime parfüm aldım yıllar sonra...Adı Chic! İsme gel...
Çok sıkılıyorum.

Sosyal Olaylar

2006-02-16T22:03:00.000+04:00

Yerleşme işlerinin bitmesiyle birlikte yalnız hayatım da yavaş yavaş başladı sanki. Sabah kalkış, kahvaltıyla birlikte internetten Türk gazetelerini okuyuş, giyiniş, işe gidiş...Yolda bazen uykudan uyanır gibi "Neredeyim ben böyle?" diyorum kendi kendime garip kulelere bakıp. Sonra hatırlıyorum. Evet, buraya taşındım ben. İşler de yavaş yavaş başladı, körfez ülkelerine uçuşlar...Bahreyn, Umman, Katar, Kuveyt...Politik ve sıkıcı iş atmosferi. Allahtan ofis ortamı iyi...Remzi var bir tane, Lübnan'lı, gülmekten öldürüyor beni...İngilizce konuşuyoruz ama, o vurguları, o grameri...İspanyolca konuşsa da anlarmışım gibi geliyor. Ofisteki insanlar genelde iyi, patronum da babacan bir adam. Allah'a Şükür!

Sevgililer günü geldi, evde pijama moduna geçmeye hazırlanırken Lale aradı. "Natalie'yle oturuyoruz gelsene" dedi. Tamam dedim, kalktım giyindim, noolur noolmaz diye üç tane de gül aldım, gittim bunların evine. Natalie Güney Afrika'lı, Cape Town'un içindenmiş. Naif, güleryüzlü bir kızcaaz. Güllere çok sevindiler ikisi de. Sonra bir tane daha arkadaşları geldi, Rupi gibi bişeydi adı galiba, iyiki almışım dedim üçüncü gülü. Ama kafası biraz iyiydi, gülü görünce "Bu gül sympathy gülü, ben gerçek gül isterim" diye zırıldamaya başladı. Eh dedim, ne halin varsa gör. Ertesi gün Lale yeni evine taşındı, akşamında yardım edicem diye gittim, benim gibi birkaç arkadaşı daha gelmiş yardım edicez diye (Fırat- Komik bir herif, çok güldürdü bizi, bi de onun William diye Floridalı arkadaşı, burada bebek maması satan bir şirkette çalışıyormuş, sloganları da "breast is best" miş, türkçe de öğrenmiş biraz "cüce" falan diyo) ama hiçbirşey yapmadık, oturduk sohbet muhabbet.
Bir ara kapı çaldı, iki tane hırt, "Melabaaa biz komşularınız" diye geldiler..Pilotmuş onlar da...Hostesler pilotlar derken muhabbet bir anda "777 uçarken sağa çekiyo, A340 ın platini meme yapıyo" havasına büründü...

Biz uçmayanlar biraz daraldık.. Neyse ki çabuk geçti, kalkıp gitti geceyle ilgili fantastik beklentileri olan pilot arkadaşlar...Sonra bir kızcaaz daha geldi, o da jamaica'lımıymış neymiş...12'ye kadar oturduk sohbet felan, sonra ben eve döndüm. Zaten iş yıktılar haftasonuna bütün gün ofisteydim bugün...offf off.

Kuzen Ziyareti ve Araba Derdi Part-I

2006-02-10T10:36:00.000+04:00

İşadamı kuzenim Cem geldi araplara inşaat malzemesi satmaya. Berk'ten gitarımı ona vermesini istemiştim. Hayvan Berk (Evet sana diyorum Berk!) tutuşturmuş Cem'in eline gitarı, kılıf-mılıf hak getire! Bob Marley öyle inmemiştir uçaktan hayatında, elinde gitarıyla!

Cem'in toplantısı bir gün gecikince vakit geçirmek için ben işteyken birşeyler yapmak istedi, "Mall'a git" dedim, "Çok güzel Mall". Heheheh. Bir günde daralmış, eve atmış tekrar kendini. Akşam işten çıkınca burada tanıştığım Lale'yi aradım, akşam Souk Madinat Jumeirah'ya gittik beraber. Lübnan lokantası bulduk bir tane, adı "Times Of Arabia". Yemekler çok güzeldi, aynen bizim mutfak! Dolma desen dolma, bamya desen bamya. Bitek sucuk olayında saçmalamışlar, olsun dedik, olur o kadar...Sonrasında Left Bank diye bir bara gittik, muhabbet, sohbet vs. "Doğal poz verin arkadaşlar, bloga doğal resim koymayı seviyorum" dedikçe

yüzleri şekilden şekile girdi, bir türlü yakalayamadım istediğim pozları.

Ertesi gün Cemi uğurladım, "Böyle olmadı abi, daha bir sürü mall vardı gezecek" diye...

Sonrasında araba alma derdi başladı. Bu ay sonunda şirketin kiraladığı arabanın süresi dolacak, yeni bir araba almam gerek. Çalıştığım grubun ithal ettiği arabalarda görgüsüz indirimler aldığım için Toyota, Honda, Lexus, Jeep, Chrysler ve Volvo markalarından birini seçmeye karar verdim. Volvolar muhteşem ama indirime rağmen bütçenin üzerinde, Jip olayını sevmiyorum, Toyota'nın hiçbir modelini beğenmedim, Lexus desen on yıl sonra belki, chrysler de saçma, geriye kaldı Honda...Honda Civic'in yenisine bak dediler, baktım hakkikaten çok güzelmiş. Tek geçerim dedim. Fiyatını sordum %15 indirimimle fiyatı da cillop gibi. Tamam dedim, alıyorum!

"Yalnız üç ay içinde gelir" dedi satıcı, "Sen ayarlarsın ayarlarsın, hadi hadi hadi hadi hadi" diye koluna yapıştım adamın, "Ehi ehi ehi" diye gülene kadar bırakmadım. "Ehi ehi" yi duyunca oldu bu iş dedim içimden. 1-2 ay içinde bekliyorum arabamı. Bu arada arabanın fiyatını soylemeden edemiycem ki görgüsüz zengin sanmayın beni: 18.000 ytl, ful aksesuar!

Bunların dışında günlerim hafta içleri deli gibi çalışmakla, hafta sonunda balkonumda oturup gitar çalmakla geçiyor. Transparan perde sorunumu da çözebilirsem herşey daha iyi olacak!

Sevgiler...

Evim...(Home'dan uzak, House'a Yakın)

2006-02-01T10:27:00.000+04:00

Sonunda -hemen hemen- yerleştim evime. Binbir stresten sonra 15 dakika önce internetim ve telefonumda bağlandı, ben de bir fincan çay eşliğinde oturdum günlüğün başına. Sıradan gidelim;

Öncelikle şirket bir araba kiraladı bana. Müge'ninkinin aynısı olması nedeniyle çok sevdim kiralık arabamı! Günlük ücreti 20ytl, benzin de haftada 20 ytl....eee araba almaya ne gerek kaldı?

Neyse.

Ucuz evi tutacağımı söylemiştim. Emlakçıyla el sıkıştık, "tamam abi sen ikea'ya siparişi ver, ben evi temizletip geliyorum" dedi, kendisini bir daha görmedim. Ne oluyoruz felan derken ikea'nın malları getireceği gün geldi adam yok! Telefonlara çıkmıyor vs. vs. Meğerse burada böyleymiş bu işler. El sıkışmakla olmuyormuş. Daha iyi fiyat vereni bulunca hemen satıyormuş emlakçılar adamı. "Lanet var dilimde" adlı şarkıyı söyleyerek çaresizce The Greens'deki pahalı evlerden birini tutmak zorunda kaldım...Sağlık olsun. Çok güzel biryer. Apartmanlar pırıl pırıl. Havuz, fitness vs. olayları var, daireler çok güzel.

Son dakikada ikea'yı aramalar, teslimat adresini değiştirmeler, "acaba mobilyaların rengi daireye uyacak mı" diye tasalanmalar, daha sonra bu tarz tasalanmaların delikanlıyı bozacağı yönünde karar alarak rahatlamalar...ve geldi çattı taşınma günü. ikea'cı hintli dostlar güleryüzle gelip tıkır tıkır taktılar herşeyi. Ama ondan önce şunu anlatmalıyım; Daireye ilk girdiğimde balkonda bu üzgün çiçekle karşılaştım, söyler misiniz bana, daha üzgün bir görüntü olabilir mi?

Neyse efendim, mobilyalar takıldı, yatak kuruldu, en sonunda şöyle birşey çıktı ortaya, taslak ev:

Koltuğa ilk defa oturup keyifle bir sigara yaktım, sigaranın külü biraz uzayınca anladım ki bir alışveriş listesi yapmam lazım. Hemen işe koyuldum.

Her küresel kölenin yapacağı gibi hemen Carrefour'a koştum, ıncık-cıncık kategorisine koyulabilecek herşeyi, üstüne mutfak aletleri aldım. Sanırım biraz kendimi kaptırmışım, nereden sandığımı soracak olursanız; Waffle makinasını koyacak yer bulamadım derim size.

Ama hep istediğim şu "klöööö plüfff kup plüp" sesleri çıkararak çay yapan makinadan aldım, çok zevkli!

Neyse efendim, lafı uzatmayalım. Evin son haline bakalım.

Sessizlik

2006-01-28T16:49:00.000+04:00

Bana biraz zaman verin....evimle ugrasiyorum...toplu guncelleme geliyor!

Mobilya Alışı, Kan Testi, Küçük Mutluluklar

2006-01-22T22:58:00.000+04:00

Bağımlısı olduğum birkaç basit ürünün burada marketlerde kolaylıkla bulunması beni oldukça mutlu ediyor. Earl Grey severdim, bir de Lady Grey varmış, aferin Leydi'ye, muhteşem çay yapmış! Coca-Cola Lime ve Vanilla of ki ne of kategorisinde yarışıyorlar, Dr. Pepper zaten en büyük keyfim...Tek hayal kırıklığı Froot Loops konusunda...Arabik sürümü hiçbirşeye benzemiyor!

Geçici vizemin kalıcı oturma vizesine çevrilebilmesi için kan testi olmaya gidiyorum Al Baraha Devlet Hastanesine...Ana kapıdan girer girmez vatan özlemi bitiyor; tanıdığım, bildiğim Türk bürokrasisi karşımda! Kadınlar ve erkekler ayrı sıralara giriyorlar "çağdaşlığa" nispet yaparcasına. Ayrı ayrı sıraya girilmeyen durumlarda "Ladies First" diye bir durum var, keyifleniyorum ve pis pis sırıtıyorum kafamın içinde yüz tane hayali konuşma yaparken...

Hintli inşaat işçilerine gestapo tavrı takınan görevliler ucuzluktan aldığım takım elbiseme hemen kanıyorlar ve "Hoşgeldiniz sir, Adil oğlum odayı hazırla, Nisar beyefendinin ceketini al" şeklinde bir karşılamaya girişiyorlar. Ancak odanın ucunda oturan kocaman boyutlardaki hemşire hiç oralı olmuyor ve hart diye saplıyor iğneyi koluma. Eğer ölümcül bir hastalığım yoksa güleryüzle sağlık kartımı verecekler, eğer ters bir durum sözkonusuysa da postalayıvericekler beni bu kumuna yandığımın çölünden. Yaralı bir Fransız Lejyoneri gibi çıkıyorum hastaneden, kolumu tutarak yürüyorum kumların üzerinde. Herif düşünmemişki birinin hastaneden çıkıp arabasına BİNMEYEBİLECEĞİNİ. Öyle bir opsiyon yok. Hemen bir taksiye atlıyorum ve ikea'ya uçuyorum.

Ancak uçmadan hemen önce İstanbul Flower (ismi de bir çözebilsem) durağı yapıp nefis bir kaburga ve yanında kuş üzümlü pilav yiyip kendimden geçiyorum. Yemekler hakikaten nefis!

ikea'ya giriyorum ve kendi alışveriş rekorumu kırarak 28 dakikada evimi düzüyorum. Tuvalet fırçasından çalar saate, sabunluktan ütü masasına kadar herşeyiyle birlikte mobilya olayımı bir kalemde bitiriyorum ve kendi kendime "Daha anlamlı bir evde oturacağım zaman ince ince bakarım" diyorum. Tek başıma zavallı gibi oturacağım evin nesine hevesleneyim? Tezgahtarların şaşkın bakışları altında en önde muzaffer komutan ben, arkada alışveriş arabalarından oluşan ordumla ikea dan çıkıyorum.

Sonra bunları kendim taşıyamayacağımı farkedip tekrar geri dönüyorum ve eşyalarımı görevlilere teslim ediyorum.

Sevgiler...

Not 1: Feci hastayım herzamanki gibi, "biraz kendi resmini koy" diyenler için son halim:

Not 2: Bu kitap harika! Bırakamayıp bir gecede bitirdim (Credits: Amcam) Metis polisiye kategorisinde yayınlamış ama bence apayrı bir havası var, bir kategoriye koyamadım:

Mobilya, Misafirler, C.S. Lewis

2006-01-20T01:55:00.000+04:00

İki gün öncesinden itibaren kısaca özet geçelim:

Zaheerah'yla buluştum, öğle yemeği yedik, oldukça neşeli geçti. Bana Dubai'de arabaların plaka numaralarının bir prestij sembolü olduğunu ve plaka numarası ne kadar az haneli olursa arabanın sahibinin o kadar güçlü bir kişi olduğunu anlattı. Buna göre araba kullanırken önümdeki arabanın plakasına bakıp üç haneli ve daha altı olduğu durumda kesinlikle selektör felan yapmamam gerekiyormuş. Çünkü adamın kafası atarsa benimle uğraşırmış ve canımı sıkarmış. Hatta ülkeden attırırmış. Binnaz'ın deyimiyle "Çok da fifi". Kendi ülkemizde de karnımız doyuyor hala Allah'a şükür!

Sonra haftaya yerleşmeyi planladığım ev için mobilya bakmaya ikea'ya gittim, her küresel kölenin yapacağı gibi. Fiyatlar çok ucuz görünüyor ama çok güzel birşey görünce hemen aslında birtek onun pahalı olduğu ortaya çıkıyor. "3 kişilik koltuklarımız sadece 900 dirham, aaa ama sizin beğendiğiniz 2100 dirham" gibi bir kurnazlık sözkonusu. (Merak edenler için; Resimdeki fiyatların dolar cinsinden değeri 3.67'ye bölünerek bulunuyor)
Biraz hesap yaptım, "Tamam" dedim, "Şirketin verdiği parayla bu işi hallederim!"

Daha sonra The Lion, The Witch and The Wardrobe'u seyrettim. "Bakalım kitabı kadar güzel yapmışlar mı?" diyerekten. Disneymatik durumlar biraz havasını bozmuşsa da fena değildi sanki. Yalnız, ben kitabı okuyalı çok olmuş, o zamanlar da uyanamamışım duruma herhalde, C.S. Lewis baba Narnia, Layın-Mayın falan ayağına İncil'i damardan basmış meğerse genç diğmalarımıza. "Oğğvv Cizız! Cizız!" diyerek çıktım sinemadan...

İki gündür eski şirketimden arkadaşlar burada, onlarla bol bol Türkçe-sözlü-geyik çevirip yavaştan boşalmaya yüz tutan geyik depomu doldurdum doyasıya...

Monoton

2006-01-16T21:05:00.000+04:00

Sabah kalk, giyin, ofise git, biraz iş yap, "YiCit, from a business perspective blah blah" diye konuşan işkoliklerle sohbet et, sonra gazeteyi aç, ev ilanlarına bak, binbeşşyüzoniki tane farklı aksanla ingilizce konuşan binbeşyüzoniki emlakçıyla konuş, git evlere bak, evleri beğen ve pahalı olsun ya da beğenme ve ucuz olsun...sonra yorgun argın otele dön...Monotonluğun tek güzel tarafı amcamın verdiği, bilimkurgu/fantastik kurgu öykülerinden oluşan 1957 basımlı muhteşem kitap...

Bugün yine bir ev bakmasından dönerken YO! Sushi diye biryer gördüm. Adı yetti zaten içeri girmeme. Tıka-basa sushi yedim, "uğmmm uğğmm" diye sesler çıkararak, japonlar tiksindi benden.

Sonra yürürken Dubai ile ilgili en güzel şey olan Zaheerah'dan mesaj geldi, aradım, telefonda sohbet ettik uzun uzun. Eğer burada iyi bir arkadaşım olacaksa en kuvvetli aday o gibi görünüyor, gerçekten çok uyuşuyoruz.

Yarın beğenmediğim ama fiyatı çok cazip olan 1+1 evi tutacağım sanırım. Daha ilk senem, dikkatli olmalıyım, para biriktirmeliyim vs... İnşallah seneye (hem maaşım da artmış olur) güzel bir eve çıkarım...

Ev Derdi - Part II

2006-01-14T19:58:00.000+04:00

Yok yani...ev yok! Var da ben parama kıyamıyorum. Parama kıyamadıkça kira fiyatları yükseliyor. Yani resmen 1 hafta içinde kiralar %5 arttı, gazeteler bile yazdı. Jumeirah'nın orada "The Greens" diye biryer var dediler. Benim gibi "expat"lar orada yaşıyormuş mutluluk ve huzur içinde. Gittim baktım neresi green belli değil, bildiğin çöl anasını satayım.

"Madem iki tane palmiye diktim o halde buranın adını neden The Greens koymayayım ki?"

Zihniyete bak!

Neyse daireler güzeldi ama, eğer zorlu pazarlıklardan alnımın akıyla çıkabilirsem 1 haftaya evime yerleşeceğim inşallah. Birşeyler atıştırmak üzere Mall Of The Emirates'e gittim, yürürken benim uzaktan bakıp arap sandığım bir kız gülümseyerek bana yaklaştı ve şöyle dedi:

-"Afedersiniz, birisi bana bir mesaj göndermiş ama arapça olduğu için okuyamıyorum, rica etsem siz okuyabilir misiniz?"

Ben de yıllar boyunca bana arap arap diyen arkadaşlarımı düşünüp ister istemez güldüm ve içtenlikle sordum kıza:

-"Ben de arapça bilmiyorum ki, sizce araba mı benziyorum?"

Kız bir anda benim bir araba benzetilmeyi hakaret olarak algıladığımı sandı ve ben derdimi anlatamadan özürler eşliğinde yanımdan uzaklaştı.

Hayır esas ilginç olan, kız beni, ben kızı arap zannediyoruz, kimse arap değil! Araplar nerede acaba?

Bir de taksilerin camlarına şöyle bir yazı koymuşlar "Hayvan şöför taksimetreyi açmazsa yolculuğunuz ücretsizdir". Yok ye? İnsanlık öldü mü arkadaşım? Ya adamcağız unutmuşsa taksimetreyi açmayı? Ben gideceğim yerin kaç para yazdığını biliyorum, üç aşağı beş yukarı anlaşırız biz ortadoğulu ya da pakistanlı/hintli kardeşimle, çekil aramızdan vahşi kapitalist! Nasıl olsa olan şöföre oluyor değil mi?

Bir de bu yazıyı görüp sevinenler vardır "ay ne medeni memleket" diye. Medeniyet o değildir bir kere! Karışmayın siz.

Rock Al Casbah

2006-01-11T21:40:00.000+04:00

Bugün Shaza, ben ve Candan Dubai'nin kuzey-doğusundaki başka bir emirliğe gittik. Adı Ras Al Khaimah. Ben aklımda tutamadığım için Rock Al Casbah diyorum ve kendi kendime coşuyorum...heheh. Çölün ortasında uzanan bir yol boyunca ilerledi arabamız ve Dubai'den çıkar çıkmaz o ihtişam da kayboldu. Şehire geldiğimizde oldukça salaş bir yer bulduk karşımızda...Tam amerikan filmlerine yakışır cinsten bir arap şehri. Umman sınırına doğru sürdük arabamızı ve
elimizdeki rehberin söylediği trekking mekanını aradık, hatta bulduk, ancak esas mekan sınırın umman tarafındaymış. Kiralık arabamız off-road koşullarına uygun olmadığı için biz sınırın AE tarafında kalıp daha basit bir mini-trekking yaptık...Sessizlik. Gerçek sessizliği duymayalı çok uzun zaman olmuş. Rüzgarın hafif esintisinden başka hiçbir ses yok. Çok güzel bir histi.

Daha sonra Rock Al Casbah'da bir mall'da (offf evet mall!) yemek yedik ve Dubai'ye geri yollandık. Haa, bir de bizim İstanbul Caddebostan sahili gibi taşlık bir deniz kenarında durduk biraz...Bir de nerede bir Türk mekan açsa adına "İstanbul" diyor, nedense? Burada gördüğümle birlikte üç günde üçüncü "İstanbul" isimli yemek mekanı oldu...

Gussais diye biyerde uygun evler varmış, yarın oaraya bakmayı düşünüyorum...

Birşeyler Yapmak = Mall

2006-01-10T21:56:00.000+04:00

Evet...tek yapılabilecek şey (en azından şimdilik) mall'a gitmek. İstanbul'da adımımı atmazdım, burada mall'lardan çıkamaz oldum çünkü aktivite denilen şeyle özdeşleşmiş durumdalar burada...O yüzden bugün öğleden sonra Mall Of The Emirates'e gittim.

Başbakan'ın yası nedeniyle ertelenen Dubai Shopping Festivalinin ne zaman yapılacağı henüz kesinleşmemiş olmakla birlikte bazı mağazalar şimdiden festival indirimlerine başlamışlar. Normalde alışveriş yapabilen bir insan olmadığım için fiyatların ucuz mu pahalı mı olduğunu pek anlayamadım.

Birtek şöyle bir olay farkettim: Buraya Tepe Home açmışlar bir tane, oldukça da büyük. İstanbul'da odamdaki çekmeceli şeyin aynısını gördüm, fiyatı bizim oralara göre oldukça pahalıydı. Artık vebali Tepe'nin boynuna mı yoksa alışveriş merkezinin mi yoksa artık ucuz olmayan Dubai'nin boynuna mı bilemiyorum...

Bir de buraya yapay kayak pistleri yapmışlar! İçeri girmemekle beraber, alışveriş yapılan bölümden kayak yapanları izledim, oldukça ilginç bir deneyim oldu.

Daha sonra King Kong'u seyrettim. Ben, yanımda oturan 7 yaşındaki kız ve onun yanında oturan 4 yaşındaki kardeşi hep birlikte hüngür hüngür ağladık, birbirimize patlamış mısır ikram ettik kızarmış gözlerle...

Son olarak; Geldiğimden beri heryerde şu aşağıdaki reklamı görüyorum. "Let Surgery Wait!", Yani bütün dünya estetik yaptırmanın mutluluğa giden yol olduğu konusunda hemfikir, ama bu yeni ürünümüz sayesinde ameliyatı biraz daha geciktirebiliriz, Yaşasın! Yorum yapmıyorum.

Bugün de böyle geçti, yarın Shaza ve Candan'la başka bir emirliğe gitmeyi düşünüyoruz...

Akşam Gezmesi

2006-01-10T01:48:00.000+04:00

Bayram tatilinin ilk günü. Öğlene doğru uyandıım. Kendime yumurta pişirdim. Yumurta, Labaneeeeğğğhhh ve çilek reçelinden oluşan kahvaltımı ettikten sonra biraz internet, üstüne

tekrar yatıp akşama kadar uyudum. Çok güzeldi. Akşam altı gibi otelden çıkıp Souk Madina Jumeirah diye arap hanı mimarili güzel bir mall var, oraya gittim, "Funky Cold Madina" dinleyerek (Tone Loc). Orada biraz gezindim, birşeyler içtim. O sırada Payzin vasıtasıyla telefonunu aldığım, burada yaşayan Shaza'dan mesaj geldi "buluşalım mı?" diye...Onun da Türkiye'den başka bir arkadaşı gelmiş tatil için. Ben, Shaza ve Candan üçlüsü Dubai Creek Club diye biyere gittik bişeyler atıştırıp nargile içmek üzere. (Creek denilen şey burada yaptıkları yapay haliç)

Nargile içerken dünya üzerinde gerçekleşmesi en zor şeylerden birisi gerçekleşti: Tufan'la karşılaştık! (Bizim taaa lisedeki grubun davulcusu, neredeyse 10 yıldır görmediğim bir adam) Onunla ayaküstü bir sohbet vs...Daha sonra Aroma diye garip tarzda döşenmiş biryere kahve içmeye gittik ve geceyi orada noktaladık.

Shaza yıllarca Türkiye'de yaşadığı için mükemmel Türkçe konuşuyor. Buraya geleli henüz çok kısa bir süre olmasına rağmen Türkçe konuşmak çok hoşuma gitti açıkçası...

Ofiste İlk Gün

2006-01-08T19:54:00.000+04:00

Haftasonu tatili + devlet başkanının ölümü nedeniyle bir ekstra gün tatilden sonra bu sabah ofisteki resmi olarak ilk günümdü. IBM id'si almalar, sayfalarca süren garip şartları kabul ettiğime dair imzalamam gereken dokümanlar, laptop alışı, ölürsem sigortam kimi zengin etsin vb. konularla geçirdim günümün yarısını.

Daha sonra Ajay (Takım liderim) ve diğer ofisten birkaç kişiyle İstanbul Çiçeği mi ne öyle isimli bir Türk lokantasına gittik. Ben fırında pişmiş patlıcan + kuzu eti yedim, nefisti!

Daha sonra Ajay sağolsun, beni ev aramaya götürdü. Bir sürü yere baktık ve istediğim fiyatlarda ev bulamayacağımı anladım. $1000 civarına 1 oda+1 salon bulunur diye düşünüyordum, $1300-$1400'lere çıkmam gerekeceği neredeyse kesinleşti. Zavallı Ajay bütün akşam önünde gazete elinde telefon, benim için ev aradı...Daha aramalarımız bitmedi, bakalım...

Ev Derdi - Part I

2006-01-06T16:54:00.000+04:00

Şöyle bir gerçek çıktı ortaya:

"Dubai'de ev bulmak çok zordur, hatta bulunamaz"

Yok ye!

"Beni ne diye çaarıyonuz o zaman laaaayn" dedi içimdeki Akıncı-Türk ama dışarıdan avrupalı imajımı bozmadan medenice gülümsedim.
Neyse, bugün ilk defa ev arama turuna çıktım. Burada hiçbir yerin doğrudürüst adresi yok, bölgeleri çevrelerindeki alışveriş merkezine göre isimlendiriyorlar. Bana ilk evim için tavsiye
ettikleri yerlerden biri olan Lamcy Mall'unun çevresinde yukarılara baka baka yürüyorum. "For Rent" lafından habersiz, "To Let" ekolünden oldukları için kafam da karışık hafif...

Yürüdüm...yürüdüm...yürüdüm...bir tane, sadece bir tane kiralık ilanı gördüm. Zaten hem haftasonu, hem devlet başkanı öldüğü için ülkede yas felan var...İlandaki numarayı da kimse açmadı. Tam içeri girip bina görevlisine soracaktım ki, tam önüme parkeden arabayı görüp "boşver" dedim kendime, "Başka yerler de vardır..."

İlk Kahvaltı

2006-01-06T14:08:00.000+04:00

Dün akşam ilk defa süpermarkete gidip buzdolabımı doldurdum. Yetmiş milletten insanla birlikte yarıştırdık alışveriş arabalarımızı. Henüz Hintli/Pakistanlı ve avrupalılar dışındaki milletleri ayırdedemiyorum, o yüzden şöyle bi sınıflama yaptım:

Alışveriş arabası yanlışlıkla çarptığındaki bakışmalara göre;

"ĞÖ?" diye bakanlar
"HÖ?" diye bakanlar
"Mmm" diye bakanlar
Gülümseyenler
Bakmayıp sen yokmuşsun gibi içinden geçmeye çalışanlar

Çok derin bir araştırma olmadığının farkındayım, ama daha çok yeniyim...dur bakalım.

Fiyatlar bizim marketlerden pek farklı değil gördüğüm kadarıyla, tabi henüz ucuz yer neresi pahalı yer neresi onu da bilmiyorum. Alkolsüz Efes aldım kendime, çok eğlenceli!

Bir de bu sabah kahvaltı yaparken şu konuşma geçti kafamda:

- "Kahvaltıda ne yedin evladım?"

- "LABANEEEEEEEEEEEĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞHHHHHHHH!!!"

Sevgiler...

İlk Gün

2006-01-05T21:06:00.000+04:00

Geldim.

"Hala anlayamadım gideceğimi" diyordum, geldim, hala anlamadım.

Kış ortasında bir bahar günü Ankara'da uyanış, teyzemin yaptığı nefis omleti mideye indiriş, babaanneyle vedalaşma ve annemin bitmek bilmeyen aramaları eşliğinde amcam ve servet tarafından havaalanına götürülüş...

Yolda edilen "Kapıyı fazla aralamayacaksın" temalı konuşmalar eşliğinde vardık havaalanına.

Annemin fizik kurallarına aykırı bir şekilde 45 kilo eşya sığdırdığı iki adet orta boy bavul check-in görevlisini oldukça üzdü ve amcamın cömertce uzattığı kredi kartını görmeden gözyaşları dinmedi.

Sis nedeniyle iptal edilen doğu uçuşları yüzünden cinnet geçiren vatandaşlarımızın THY'nin bakımlı görevlilerine yaptıkları "Senin babaYnın ağz...sı.ayım" şeklindeki protestoları duymazdan gelerek amcam ve Servet'le vedalaşarak huzur içinde bindim uçağıma.

Kısacık İstanbul uçuşunda horul horul uyudum ve gittiğim yer konusunda bir an bile düşünmedim. İstanbul'daki pasaport kontrolünde kendimi herzamanki gibi yurtdışına kaçmaya çalışan azılı terörist olarak hayal ettim ve bu gerçeği polis memurundan saklamaya çalıştım. Yeni iş arkadaşlarıma götürmek üzere üzerinde "Turkish Bomb" yazan bişey aldım, ama içinde ne olduğunu hala bilmiyorum. Lokumdur lokum. Lokumdur değil mi? (Kedidir kedi diye birşey vardı bir de...o neydi?)

Neyse...

Sonra bir kahve içtim, normalde kahve içmem aslında, ama normalde Dubai'ye de taşınmam, neden içmeyeyim ki?

Sonra müzik dinledim felan.

Dörtbuçuk saatlik uçuş boyunca Sherloock Holmes okudum. Adam öldü sonunda! Sonra başka birine başladım, dirildi tekrar. Alınacak dersler var.

Gecenin bir yarısı Dubai'ye indiğimde ciks bir ekranda adımı gördüm, bana söylendiği gibi sarı kıyafet giymiş kızlardan beğendiğim birtanesinin yanına gidip kendimi ve adımı gösterdim mağara adamı gibi. Kız çok güzel bir ingilizceyle benimle konuşmaya başlayınca tekrar modern insan oldum ve konuştum. Yüzlerce metrelik pasaport kuyruğunun yanından kızın kendine güvenen adımlarından cesaret alarak ben de yürüdüm ve hooooop! Hiç sıra beklemeden pasaport kontrolünü geçtim.

"Vay be, ne şirketmiş bizimki de hee" diye havalara girdim, kıza teşekkür ettim, beni almaya gelen otelin şöförüne sigara tuttum, istemeyince kolundan tutup şiddetle salladım ve zorla beraber sigara içtik sigara içilmeyen otel arabasında...

Bir adet otel odasında kalacağımı zannederken apartman dairesi gibi bir yer olduğu ortaya çıktı...Apart-Otel. Yaşasın! İki banyo, mutfak, salon, büyük yatak odası, buzdolabı, fırın, falan, felan...

Resepsiyonu aradım, internet bağlantısı yokmuş,

"7'ye basınca masöz geliyor mu" diye sordum (when press seven, massage come?) o da yokmuş...Tam ne yapacağım diye düşünürken bir baktım:

"Unsecured Wireless Network"!

Allah'ım sen ne büyüksün!

Öğlene doğru Ajay aradı. Kendisi takım arkadaşım. Ben teknik, o satış. Beni Emirates

kulelerinde çin yemeği yemeye götürdü. Oradan da ofise gittik. Tatil günü olmasına rağmen acil bir toplantı varmış. Böylece ilk günümden çalışmaya başlamış oldum!

İşte böyle...